جرعه‌ای از صهبای حج صفحه 217

موی سر تأثیری به‌سزا در زیبایی ظاهری انسان و به‌ویژه جوانان دارد. از این‌رو به‌ندرت کسی حاضر است موی سر خود را بتراشد. همچنین بر کسی که موی دیگری را به اجبار تراشیده و این زیبایی را از او گرفته، پرداخت دیه واجب است. با این همه، مرد حج‌گزار از این جمال ظاهری و صوری که در نظر او ارزشمند نیز هست دل بریده و با فرمان وحی در پای جمیل محض و رضای او نثار می‌کند.

اهمیت و دشواری این مسأله در میان عرب چنان بود که ابن ابی‌العوجا پس از شکست در مناظره با امام‌صادق (ع) در بخشی از پاسخ بدین سؤال که آن حضرت را در این مناظره چگونه یافتی؟ (با اشاره به حج‌گزاران) گفت: مرا نزد شخصیتی فرستادید کهخ فرزند کسی است که سر این مردم را تراشید؛ «... هو ابن من حلق رؤوس من ترون». (1)

تراشیدن موی سر در منا، نشانی از پاک شدن از آلودگی‌های اخلاقی و زدودن زنگارهای روح و بیرون آمدن از سنگینی و تاریکی گناهان است. (2) شاید براساس همین نکته است که حج‌گزار به هنگام حلق از خدای تعالی می‌خواهد که برابر هر تار مویی، در قیامت نوری به وی عطا کند؛ «اللّهُمَّ أعْطِنی بِکُلِّ شَعْرَهِ نُوراً یَوْمَ الْقِیامَهِ». (3)

استحباب دفن موی حج‌گزار در منا

1- 1 بحار، ج 10، ص 210.
2- 2 ر. ک: همین کتاب، پانوشت صفحات 171- 174 حدیث شبلی.
3- 3 وسائل‌الشیعه، ج 10، ص 190.