جرعه‌ای از صهبای حج صفحه 242

طویل روز که خستگی مفرط آن مجال تهجّد را سلب کند، سازگار نیست.

زائران راستین نه‌تنها مهمان که وارثان رسول‌اکرم‌اند و بهره و نصیب ورثه، برتر و افزون‌تر از حظّ مهمان است و او تا بدان‌جا می‌رسد که خدای سبحان و فرشتگان بر وی دورد و صلوات می‌فرستد؛ هُوَ الَّذِی یُصَلِّی عَلَیْکُمْ وَمَلائِکَتُهُ لِیُخْرِجَکُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَی النُّورِ. (1)

بنابراین، محصول مهمانی رسول‌اکرم صلوات خدا و ملائکه او بر زائران و وارسته است. نتیجه این دورد و تحیت الهی، نورانی شدن آنان است، و انسان نورانی به طبیعت تیره و امور بی‌ارزش مادی چشم نمی‌دوزد؛ ظواهر فریبنده و بی‌ارزشی که رسول‌اکرم درباره آن فرمود: اگر دنیا نزد خدای سبحان به اندازه بال پشه‌ای ارزش می‌داشت، حتی جرعه آبی از دنیا نصیب کافران نمی‌کرد؛ «لَیْسَتِ الدُّنْیا مِنْ مُحَمَّدٍ وَلا مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ، وَلَوْ کانَتِ الدُّنْیا تَعْدِلُ عِنْدَ اللهِ مِنَ الْخَیْرِ جَناحَ بَعُوضَهٍ ماأسْقی فیها کافراً شَرْبَهَ ماءٍ». (2)

***