جرعه‌ای از صهبای حج صفحه 26

مهمان می‌گوید: خواسته‌ای طلب کن. در مرحله بعد مهماندار آنچه را که مهمان خواسته به او عطا می‌کند. ضیافت ویژه ماه مبارک رمضان، زمینه ضیافت حج را فراهم می‌کند. در ماه رمضان، مهماندار که خداست به بندگان روزه‌دار خود پیام می‌دهد: «از من حج طلب کنید» اما در ضیافت دوم، یعنی مراسم و مناسک حج، سخن از عطاست، نه مطلب.

تذکر: از آنجا که ولایت از ارکان اسلام و حج است در دعاهای ماه مبارک رمضان همراه طلب حج و زیارت بیت‌الله الحرام، درخواست تشرف به اعتاب مقدسه و زیارت حرم مطهر رسول‌الله و امامان معصوم (علیهم السلام) نیز آمده است: «اللّهمّ ... ارْزُقْنی ... زیارهَ قَبرِ نبیکَ والأئِمه (علیهم‌السلام) ولا تُخْلِنی یا رَبّ مِنْ تِلکَ المَشاهدِ الشّریفهِ». (1)

شرافت زمانیِ حج‌

هیچ زمانی نزد خدای سبحان، بهتر و پُربرکت‌تر و به لحاظ پاداش‌دهی بر کار خیر، برتر و پُراجرتر و برای انجام عمل صالح، محبوب‌تر از ده روز نخست ذی‌حجه نیست؛ «مَا مِنْ أَیَّامٍ أَزْکَی عِنْدَ اللَّهِ تَعَالَی وَلَا أَعْظَمَ أَجْراً مِنْ خَیْرٍ فِی عَشْرِ الْأَضْحَی» (2)، «مَا مِنْ أَیَّامٍ الْعَمَلُ الصَّالِحُ فِیهَا أَحَبُّ إِلَی اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ أَیَّامِ الْعَشْرِ یَعْنِی عَشْرَ ذِی‌الْحِجَّهِ ... إِلَّا رَجُلٌ خَرَجَ بِنَفْسِهِ وَمَالِهِ فَلَمْ یَرْجِعْ بِشَیْ‌ءٍ مِنْ ذَلِکَ». (3) عارف بزرگوار، میرزا جواد آقا مَلکی+ از این دو حدیث نبوی که ناظر به عظمت و شرافت دهه اول ذی‌حجه است، دومی را مهم‌تر می‌داند. (4) راز اهمیت روایت دوم این است که در آنْ سخن از محبت است، نه عظمت، و کلمه «أحب» که در این حدیث آمده، پُربارتر از «أزکی» و «أعظم» است.

ظاهراً برتری حج و ایام ویژه آن تنها به لحاظ جنبه عبادی آن نیست، بلکه جهات دیگری نیز در این برتری سهم دارد. مهم‌ترین حادثه‌ای که در بیست و پنجم ذی‌قعده (از ماه‌های حج) رخ داد، «دحوالأرض» است. طبق برخی روایات، دَحوالأرض بدین معناست

1- 1 مفاتیح‌الجنان، دعای ابوحمزه ثمالی.
2- 2 وسائل‌الشیعه، ج 10، ص 221.
3- 3 همان.
4- 4 المراقبات، ص 346 فصل 12.