جرعه‌ای از صهبای حج صفحه 28

موسوم شدن و اشتهار این ماه به «ذوالحجّه»، حتی در دوران جاهلیت، برای آن است که «حج البیت» در آن ماه انجام می‌شود. این تسمیه و اشتهار، افزون بر اهمیّت مراسم حج، نشان شهرت آن نیز هست.

برجسته‌ترین قرار در ایام حج‌

نیل به مقامات و کمال معنوی، حداقل چهل شبانه‌روز پیاپی جهاد و تلاش خالصانه می‌طلبد: «ما أَخْلَصَ عَبدٌ لِلّهِ عَزّ وجَلَّ أَربعینَ صَباحاً إلا جَرَتْ یَنابِیعُ الحِکمهِ مِن قلبِهِ علی لِسانِهِ». (1) ماه ذیقعده و دهه اول ذیحجه، که از مصادیق بارز وَ لَیالٍ عَشْرٍ (2)

است، بهترین فرصت برای اربعین‌گیری است.

موسای کلیم (ع) آنگاه که به مقام والای نبوت باریافت، خداوند مهم‌ترین قرار را با وی در ماه‌های حج گذاشت؛ وَواعَدْنا مُوسی ثَلاثِینَ لَیْلَهً وَأَتْمَمْناها بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِیقاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِینَ لَیْلَهً. (3) این اربعین از آغاز ذیقعده شروع شد و تا دهم ذیحجه به طول انجامید که اوج مراسم حج و زیارت بیت‌الله الحرام، در این اربعین است. موسای کلیم (ع) آن چهل روز و شب، روزه بود. (4) در این اربعین، شوق لقای حق او را سیر و سیراب می‌کرد. محصول این اربعین‌گیری علاوه بر شهود تجلی حق، (5) دریافت تورات بود. (6) غرض آنکه از برجسته‌ترین قرارهایی است که بین خلق (موسی) و خالق صورت گرفت و آن اجاره و استیجارْ ساده‌ترین قراردادی که بین دو مخلوق (شعیب و موسی) واقع شد.

فصل چهارم: حج، تجسّم اصول عقاید

توحید مجسّم‌

1- 1 بحار، ج 67، ص 242.
2- 2 سوره فجر، آیه 2.
3- 3 سوره اعراف، آیه 142؛ ر. ک: کافی، ج 4، ص 78؛ تفسیر عیاشی، ج 2، ص 25.
4- 4 الدرّ المنثور، ج 3، ص 535- 536.
5- 5 سوره اعراف، آیه 143.
6- 6 سوره اعراف، آیه 145.