جرعه‌ای از صهبای حج صفحه 48

این پرستش خاص در آن صحنه، ظهور تمام نماید، از این‌رو پیامبر گرانقدر اسلام به فرمان وحی الهی، سخنگوی حکومت اسلامی، حضرت علی بن ابی‌طالب (ع) را مأمور اعلان تبرّی از مشرکان کرد (1) تا به‌طور قاطع مرز توحید از طغیان و شرک جدا شود و صفوف منسجم مسلمانان از صف کفار، ممتاز گردد و از این رهگذر، چهره سیاسیْ عبادی حج جلوه کرده و زائران کعبه با استماع قطعنامه حکومت اسلامی، که دستور انزجار از شرک و سازش‌ناپذیری در برابر مشرکان است، (2) ره‌توشه توحید را به همراه خود ببرند. از این‌رو همان‌طور که همه مسلمانان در بسیاری از شئون زندگی به سمت کعبه متوجه می‌شوند، از برکت کعبه نیز فرمان توحیدی به اقطار گوناگون عالم منتشر خواهد شد.

محور برائت از مشرکان‌

هیچ کماری بالاتر از نیل به توحید ناب نیست و نیل به توحید ناب بدون نزاهت و تبری از هرگونه شرک و الحاد و انزجار از هر مشرک ملحد میسر نیست. از این‌رو خدای سبحان کعبه را که خانه توحید است، محور تبرّی از هر تباهی دانست و مقدّمات مناسب آن را چنین تمهید فرمود:

اوّلًا، بعد از اتمام بنای بیتِ طاهر و عتیق و مساوات و مواسات و بعد از تأمین حرم و تشریع امنیت برای مهمانان و زائران و راکعان و ساجدان و عاکفان، به خلیل خود حضرت ابراهیم (ع) چنین دستور داد: وَأَذِّنْ فِی النَّاسِ بِالْحَجِّ یَأْتُوکَ رِجالًا وَعَلی کُلِّ ضامِرٍ یَأْتِینَ مِنْ کُلِّ فَجٍّ عَمِیقٍ. (3) هدف از این اعلان عمومی، فراخوانی کسانی بود که توان حضور را به طور متعارف دارند.

ثانیاً، وقتی همگان از باختر و خاور، از شمال و جنوب و از دور و نزدیک آمدند و در گردهمایی سراسر شرکت کردند، نوبت به اذان و اعلان محمدی می‌رسد. از این‌رو

1- 1 بحار، ج 35، ص 303.
2- 2 سوره توبه، آیه 3.
3- 3 سوره حج، آیه 27.