جرعه‌ای از صهبای حج صفحه 77

است. بر همین اساس، در منطق وحیْ انسان فقط با اسلام که دین جهانشمول الهی است و همگان را «همسان»، «همسو»، «همتا»، «همخو»، «هماهنگ» و «همراه» می‌کند به کمال نهایی خود می‌رسد. از این‌رو خدای سبحان اسلام را دین جهانی خود دانسته، جهانیان را به پذیرش آن فراخوانده و خطوط اصیل آن را «کلی»، «دائمی» و «همه‌جایی» تبیین کرده و از جدایی آن بر حذر داشته و خطر «اعراض از آن» یا «اعتراض بر آن» یا «معارضه با آن» را اعلام کرده و می‌فرماید: وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعاً وَلا تَفَرَّقُوا وَاذْکُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً وَکُنْتُمْ عَلی شَفا حُفْرَهٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَکُمْ مِنْها کَذلِکَ یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمْ آیاتِهِ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ. (1)

محورهای اصیل وحدت‌

اشاره

انسان در صورتی توان شکوفایی فطرت مشترک و دستیابی به مزایای دین جهانی مشترک را داراست که دارای محورهای اصیل و پایدارِ وحدت‌بخش باشد. از این‌رو خدای سبحان قرآن‌کریم را کتاب همگان و محور فکری و عملی جهانیان اعلام کرد و حضرت رسول‌اکرم را برای عینیت بخشیدن به احکام قرآن به عنوان اسوه و رهبر عمومی و جهانی معرفی کرد و کعبه مقدس را برای گردهمایی سراسر جهان اسلام، قبله و مطاف عالمیان دانست، تا مسلمانان جهان با داشتن این محورهای اصیل وحدت‌بخش با یکدیگر آشنا و متحد شوند.

در این فصل به طور خلاصه درباره جهانی بودن این محورها بحث خواهد شد.

1. جهانی بودن قرآن کریم‌

انسان کامل که سِمت رسالت الهی را دارد و حامل پیام خداست، اگر مظهر اسم اعظم بوده و کامل‌ترین انسان‌ها باشد، کتابی را دریافت می‌کند که کامل‌ترین کتاب‌هاست و همه پهنه زمین و وسعت زمان و گستره تاریخ را در بر می‌گیرد. از همین‌رو خدای سبحان قرآن را