جرعه‌ای از صهبای حج صفحه 94

رویکردی به کعبه، انسان را فرشته‌منش کرده و او را از شهوت و غضب و رذایل اخلاقی آزاد می‌کند:

تو فرشته شوی ار جَهد کنی از پی آنْک برگِ توت است که گت است به تدریس اطلس (1)

آن که بر گِرد خانه «آزاد» طواف می‌کند کسی را به بندگی نمی‌گیرد، همان‌گونه که خود نیز بنده کسی جز خداوند نمی‌شود. چنان‌که امیرمؤمنان (ع) فرمود: بنده دیگری مباش؛ زیرا خداوند تو را آزاد آفرید؛ «لاتَکُنْ عَبدَ غَیْرِکَ وقَدْ جَعَلَکَ اللهُ حُرّاً». (2)

هفتم. مظهر مساوات‌

یکی از مهم‌ترین نمودهای جهان‌شمولی اسلام و دعوت فراگیر و ندای جهانی آن درباره کعبه، حج است که اعلام و فراخوان جهانی درباره آن از همان هنگام ساخت کعبه، به طور یکسان متوجه همه مردم بوده است؛ وَأَذِّنْ فِی النَّاسِ بِالْحَجِّ یَأْتُوکَ رِجالًا وَعَلی کُلِّ ضامِرٍ یَأْتِینَ مِنْ کُلِّ فَجٍّ عَمِیقٍ. (3)

کعبه، بنیانی الهی برای همه مردم در گستره تاریخ است بی‌آنکه ویژه کسی، قومی یا عصر یا اقلیمی باشد، از این‌رو شهری و روستایی، متمدّن و صحرانشین، دور و نزدیک، غابر و قادم، همه باید همسان و همتای هم از آن بهره‌مند شوند؛ جَعَلْناهُ لِلنَّاسِ سَواءً الْعاکِفُ فِیهِ وَالْبادِ .... (4) بنابراین، کعبه و مسجدالحرام نمونه بارز مساوات مردمی است.

خدای سبحان برای تعلیم و تمرین برابری و تساوی و تبلور آن، همگان را به سرزمین مساوات فراخوانده و به طواف در اطراف کعبه‌ای که نسبت به همگان یکسان است: سَواءً الْعاکِفُ فِیهِ وَالْبادِ، دعوت کرده است. پس آنکه بر گرد کعبه و محور مساوات

1- 1 سنائی غزنوی.
2- 2 نهج البلاغه، نامه 31، بند 87.
3- 3 سوره حج، آیه 27.
4- 4 سوره حج، آیه 25.