از امتیازات این نعمت آن است که جاودانی است و همواره در آن خواهند ماند؛ ... خالِدِینَ فِیها أَبَداً.
و مجموع این مواهب معنوی و مادی برای آنها پیروزی بزرگی محسوب میشود؛ ... ذلِکَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ. چه پیروزی از این برتر که انسان احساس کند آفریدگار و معبود و مولایش از او خشنود است و کارنامه قبولی او را امضا کرده؟ و چه پیروزی از این بالاتر که با اعمال محدودی در چند روز عمر فانی مواهب بیپایان ابدی پیدا کند.
در اینجا به چند نکته مهم باید توجه کرد:
1- موقعیت پیشگامان
در هر انقلاب وسیع اجتماعی که بر ضد وضع نابسامان جامعه صورت میگیرد پیشگامانی هستند که پایههای انقلاب و نهضت بر دوش آنها است، آنها در واقع وفادارترین عناصر انقلابی هستند؛ زیرا به هنگامی که پیشوا و رهبرشان از هر نظر تنها است گرد او را میگیرند، و با اینکه از جهات مختلف در محاصره قرار دارند و انواع خطرها از چهار طرف آنها را احاطه کرده و دست از یاری و فدا کاری برنمیدارند.
مخصوصا مطالعه تاریخ، آغاز اسلام را نشان میدهد که پیشگامان و مؤمنان نخستین با چه مشکلاتی روبرو بودند؟ چگونه آنها را شکنجه و آزار میدادند، ناسزا میگفتند، متهم میکردند، به زنجیر میکشیدند و نابود مینمودند.
ولی با این همه گروهی با اراده آهنین و عشق سوزان و عزم راسخ و ایمان عمیق در این راه گام گذاردند و به استقبال انواع خطرها رفتند.
در این میان سهم مهاجران نخستین از همه بیشتر بود، و به دنبال آنها انصار نخستین یعنی آنهایی که با آغوش باز از پیامبر صلی الله علیه و آله به مدینه دعوت کردند، و یاران مهاجر او را همچون برادران خویش مسکن دادند، و از آنها با تمام وجود خود دفاع کردند، و حتی بر خویشتن نیز مقدم داشتند.
و اگر میبینیم در آیه فوق به این دو گروه اهمیت فوقالعادهای داده شده است به خاطر همین موضوع است.