حجاز درصدر اسلام صفحه 344

املاک رجال دیگر

ابن شَبّه گوید: عباس بن عبدالمطلب را چشمه‌ای در یَنْبُع بود که آن را چشمه جاس می‌گفتند. آن را بر زمزمصدقه کرد. عبداللَّه بن عباس را درصَهْوَه ملکی بود که آن راصدقه کرد. موضعی است بین یَیْن و حَوره در فاصله یک روز راه از مدینه، اینصدقه در دست خلیفه بود که از آن بهره می‌گرفت. «(1)» عَرْجی را مالی در طایف بود به نام عَرْج.

اصفهانی گوید: عَرْجی اموال بسیاری را فروخت و بهای آن را در راه خدا داد تا به پایان رسید. «(2)» محمد بن هشام السّهمی را ملکی در تَباله بود که نخلستانی داشت. «(3)» مغیرة بن عبدالرحمان بن حارث بن هشام را درصَفراء و خیبر ملکی بود.

و ابن رفاعة بن عجلان در مَلَل صاحب زمینی بود. «(4)» سعد بن ابی وقاص را زمینی بود نزدیک حَرّة السُقْیا و او دو شتر داد و بئر السُّقْیا را خرید. «(5)» عبداللَّه بن قاسم را مالی در نَعْف النَّقِیع بود. زبیر بن بکّار گوید: عبداللَّه عامری. را زمینی بود که مروان به او داده بود. از چهار میلی مدینه تا ضَفِیره زمین مُغَیرة بن اخْنَس است در عَقیق. «(6)» چاههای مسدوس نزدیک کراع الغَمِیم و عُسْفان از آنِ بعضی از فرزندان ابولهب است و ابراهیم بن هشام را چشمه‌ای است در مَلَل. «(7)» اما ابوهُرَیره در شجره بر کنار عَقیق، نزدیک ذوالحُلَیْفه می‌زیست آن زمین را مروان به

1- - ابن شبه، ص 219، 218؛ سمهودی، ج 2، ص 337.
2- - اغانی، ج 10، ص 386.
3- - ازرقی، ج 2، ص 12.
4- - اخبار القضاة، ج 1، ص 167.
5- - التحفة اللطیفه، ج 2، ص 49.
6- - سمهودی، ج 2، ص 339.
7- - نسب الزبیر، ص 486.