حجاز درصدر اسلام صفحه 363

سَمْهودی گوید که بنی خَطْمه در دژهای خود پراکنده بودند و در قصبه دراهم هیچ یک از آنها نمی‌زیست. چون اسلام آمد مسجدی ساختند و یکی از آنان در جوار مسجد خانه‌ای ساخت و در آن مسکن گزید. ایشان هر روزصبح به تفقد حال او می‌آمدند، از بیم آنکه مبادا او رادرنده‌ای خورده‌باشد. سپس شمارخانه‌هاافزون شدو محله خود را غَزّه نامیدند. آن را به سبب کثرت جمعیت به غَزّه شام تشبیه کرده بودند. و نیز روایت کند که سیل بُطْحان با سیل مَهْزور و مُذَیْنِب تلاقی می‌کرد و بر سرزمین بنی خَطْمه که در دنزدیکی ماجشونیه بود می‌گذشت. «(1)» اما ماجشونیه منسوب است به ماجشون؛ جایی در وادی بُطْحان و نزدیک تربتصُعَیْب. در کنارصدقه ابان بن ابی حُدیر. سَمْهودی گوید: ظاهراً آن را امروز مجشونیه گویند و نام اصلی آن ماجشونیه است.

آغاز بُطْحان ماجشونیه است و پایان آن سَیْح.

از آنِ بنی خَطْمه استصع ذرع. اطُمی است که برای سکونت ساخته نشده؛ زیرا به مثابه دژی است بدون خانه. ظاهراً برای روزهای نبرد ساخته بوده‌اند که به آن پناه برند. این دژ برای حراست همه خانه‌های بنی خَطْمه است. مکان آن نزدیک سنگ آب بنی خَطْمه است. این بنا در نزد چاه ذرع است و نیز از آنِ ایشان استصاع بر سر چاه عماره. و نیز بنایی نزد چاه دریک که آن را بئر الزریق گویند. همچنین از آنِ ایشان است مُرَید. «(2)»

محلّه امیة بن زید

نزدیک محله بنی خَطْمه محله بنی امیة بن زید بن قیس بن عامر بن مُرّة بن مالک بن اوس است.

ایشان در خانه‌هایی که معروف به نام آنهاست و کَبّا در آنجاست فرود آمدند. سیلاب مُذَیْنِب از میان خانه‌هایشان می‌گذرد و با سیل بنی قُرَیْظه در ابتدای محله بنی خَطْمه با هم تلاقی می‌کنند. در جانب شرقی مسجدشان خانه‌های آل رُوَیْفع است. در آنجا دژی است