حجاز درصدر اسلام صفحه 468

جدا کند مردمی در آنجا سکونت داشتند و چون مسجد شد از آنجا رفتند.

سرای محمد بن یوسف، البَیضاء نام داشت. «(1)» در نزد شِعْب ابن یوسف روبه‌روی خانه او برکه البَطحاء بوده که از برکه ام جعفر آب در آن می‌ریخت.

خانه خدیجه

از اماکن معروف این منطقه یکی هم سرای خدیجه است که پیامبر (ص) از آن وقت که با خدیجه ازدواج کرده بود در آن زندگی می‌کرد. خدیجه در آن خانه همه فرزندان خود را به دنیا آورده بود و در آنجا از دنیا رفته بود. چون رسول (ص) از مکه مهاجرت کرد عقیل بن ابی طالب آن خانه را تصرف کرد. پیامبر نیز پس از فتح آن را پس نگرفت. هنگامی که معاویه به خلافت رسید آن را خرید و آنجا را مسجد کرد و در آن نماز می‌خواندو بار دیگر آن را به همانگونه که در زمان خدیجه بود بنا کرد. «(2)» خانه خدیجه به خانه ابولهب و خانه عَدِیّ بن ابن ابی الحمراء الثقفی پیوسته بود. از این خانه برای پیامبر (ص) سنگ پرتاب می‌کردند. «(3)» خانه ابولهب در همسایگی منزل خدیجه بود و پایین‌تر از آن خانه ابن ابی ذئب. «(4)» خانه‌های ابولهب و ابوسَبْرة بن ابی رُهْم و خانه حُوَیْطِب در کنار هم بودند.

خانه عَدِیّ بن ابی الحَمراء را دار العاصِمیّین می‌گفتند و آن پشت خانه ابن عَلْقَمه بود.

بین خانه خدیجه و دارالقِدْر.

دار القِدْر از آنِ عبدالرحمان بن قاسم خُزاعی بود. «(5)» فضل بن ربیع آن‌را به مبلغ

1- - ازرقی، ج 2، ص 160، ص 179 و 180.
2- - ازرقی، ج 2، ص 161.
3- - ازرقی، ج 2، ص 162.
4- - ازرقی، ج 2، ص 167.
5- - ازرقی، ج 2، ص 207.