ابوطالب یزدی : شهید مروه صفحه 36

الْمَرِیضِ حَرَجٌ (1)

و نصّ نبوی: «رُفِعَ عَنْ أُمَّتی تِسْعَةٌ ... وَما یضْطرُّونَ إِلَیهِ» (2)

، رفتار نموده و تبعه یک دولت اسلامیِ دوست خود را در موقعی که میهمان و در پناه او بوده‌است، دست بسته گردن زده و به حال همسر بیچاره او ابداً رحم و شفقتی ننموده است.

عجب‌تر آنکه وزارت امور خارجه سعودی برای پرده‌پوشی این امر فجیع، استدلال به آیاتی از قرآن کریم نموده و آیه شریفه:

... وَمَنْ یُرِدْ فِیهِ بِإِلْحَادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ أَلِیمٍ (3)

و ... إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِینَ یُحَارِبُونَ‌اللَّهَ وَرَسُولَهُ ... (4)

، را مدرک و مجوّز این عمل قرار داده در حالتی که در هیچیک از تفاسیر معتبره، اشعاری به آن نیست که عمل ناشی از شخص مقتول، منطبق با مدلول این دو آیه باشد.

مطلب دیگر یادداشتِ دولت سعودی که موجب تعجّب گردیده و سوء نیّت مأمورین وابسته را مسلّم می‌دارد، این اظهار آنها است که قبل از ورود بعضی از حجاج ایرانی، بیت اللَّه تمیز و مصون از هر امر ناشایسته‌ای بوده و پس از ورود عده‌ای از حجاج ایرانی به مکه، مسلمین در خانه خدا، مستخدمین حرم قاذوراتی در اطراف حرم مشاهده نمودند!

1- فتح: 17.
2- وسایل ج 15/ 369.
3- حج: 25.
4- مائده: 33.