- مقدمه 1
- حرکت بهسوی مکه 5
- گزارش روزنامه انگلیسی 7
- گزارش سفارت ایران از مصر 9
- اطلاعیه دولت سعودی 20
- تکذیب اطلاعیه 20
- متن اعتراضیه سفارت ایران 21
- پیشنهاد نخستوزیر مصر 22
- پاسخ تند دولت سعودی به نامه اعتراضیّه 25
- ترجمه متن نامه 29
- توجیه افکار عمومی 39
- پاسخ دولت سعودی 42
- پاسخ سرد سعودیها 43
- تهدید به قطع رابطه 43
- نامه آقای سید باقر کاظمی 44
- چند پرسش 45
- پاسخ سفیر 47
- پیشینه این اتّهام ناروا 53
- ملاقات با محمد صلاحالدین 55
- افشاگری مهم یک حاجی مصری 56
- تأیید توطئه 58
- بخشنامه مهمّ وزارت امور خارجه 60
- اطلاعیه وزارت امور خارجه 63
- گستردگی توطئه 67
- عکسالعمل مراجع و علما 70
- فشار افکار عمومی 73
- عکسالعمل مجلس شورای ملی 76
- درخواست تحریم حج 77
- تلاش مصر برای حل و فصل مناقشه 90
- وزارت خارجه 90
- تلگراف عبدالعزیز به شاه 91
- پاسخ عبدالعزیز 92
- پاسخ شاه 92
- حضرت صاحبالجلاله شاه ایران 93
- وزارت امور خارجه 94
- وزارت امور خارجه 95
- قطع روابط با سعودی 98
- نامه ملک عبدالعزیز به شاه 100
این موضوع وارد نیست.
ضمن یادداشت مفصلی هم که رونوشت آن ضمن گزارش شماره 77/ ح/ 171 مورّخه 15/ 10/ 2 به وزارت امور خارجه ارسال شده، دولت سعودی جریان قضیه را ذکر و سعی کرده است با استناد به آیات قرآن و احکام الهی جرم منتسبه را محقّق و حد آنرا واجب جلوه دهد.
ثانیا: بعضی از این سئوالات از قبیل تعیین ملیت شهود و نحوه شهادت و مضمون اقرار و اینکه به چه زبان محاکمه و اقرار به عمل آمده، ممکن است برخورنده و موهن تلقی شده و این طور تصور شود که دولت شاهنشاهی مخصوصا مایل است عدم اطمینان و اعتقاد خود را نسبت به مقامات قضائی دولت سعودی ابراز دارد و به این جهت بعد از انقضاء قریب یک سال از وقوع قضیه و تعاطی مکاتبات و یادداشتهائی، از نو شروع به تحقیقات و خواستن توضیحات نمودهاند!
اما وزارت امور خارجه مصر به طوری که در گزارشات قبلی این سفارت بهعرض رسیده، از ابتدای امر طرفدار حکومت سعودی بوده و مایل بودند دولت در این موضوع سختی نکرده و موافقت نماید، دولت مصر میانجی واقع و قضیه را بطور دوستانه حل نماید، چنانکه استحضار دارند حفظ منافع ایران در حجاز سال گذشته بهدولت مصر واگذار شده بود، پس از وقوع قضیه ابوطالب ضمن ملاقات اینجانب با آقای نحاس پاشا که شرح آن در گزارش شماره