- مقدمه 1
- حرکت بهسوی مکه 5
- گزارش روزنامه انگلیسی 7
- گزارش سفارت ایران از مصر 9
- تکذیب اطلاعیه 20
- اطلاعیه دولت سعودی 20
- متن اعتراضیه سفارت ایران 21
- پیشنهاد نخستوزیر مصر 22
- پاسخ تند دولت سعودی به نامه اعتراضیّه 25
- ترجمه متن نامه 29
- توجیه افکار عمومی 39
- پاسخ دولت سعودی 42
- پاسخ سرد سعودیها 43
- تهدید به قطع رابطه 43
- نامه آقای سید باقر کاظمی 44
- چند پرسش 45
- پاسخ سفیر 47
- پیشینه این اتّهام ناروا 53
- ملاقات با محمد صلاحالدین 55
- افشاگری مهم یک حاجی مصری 56
- تأیید توطئه 58
- بخشنامه مهمّ وزارت امور خارجه 60
- اطلاعیه وزارت امور خارجه 63
- گستردگی توطئه 67
- عکسالعمل مراجع و علما 70
- فشار افکار عمومی 73
- عکسالعمل مجلس شورای ملی 76
- درخواست تحریم حج 77
- تلاش مصر برای حل و فصل مناقشه 90
- وزارت خارجه 90
- تلگراف عبدالعزیز به شاه 91
- پاسخ عبدالعزیز 92
- پاسخ شاه 92
- حضرت صاحبالجلاله شاه ایران 93
- وزارت امور خارجه 94
- وزارت امور خارجه 95
- قطع روابط با سعودی 98
- نامه ملک عبدالعزیز به شاه 100
مکّه و برخی حجّاج شعلهور گردیده، به شیعیان حملهور شدند و با سنگ و شمشیر تعدادی را کشتند.
آقای دحلان به نقل از عصامی- تاریخنویس عرب- مینویسد:
آقای عصامی در کتاب تاریخ خود نوشته که من با چشم خود آنچه را که کعبه به آن آلوده شده بود دیدم، آنها سبزیجاتی مخلوط شده با عدس و روغنهای متعفّن بود که بوی بسیار بدی پیدا کرده بود. (1)
این نظر دقیقاً گفته آن زائر فیومی مصری را تأیید نموده، پرده از این توطئه بزرگ برمیدارد؛ به خصوص اینکه آقای عصامی خود آنچه را دیده، گزارش کرده است.
آقای سباعی سپس میافزاید:
«آنچه تأسّف مرا افزون میکند این است که تا به امروز برخی چنین تصوّری نسبت به شیعه دارند که بر اساس یک باور دینی تا کعبه را ملوّث نکنند حجّ آنان پذیرفته نیست!»
آنگاه به نکته جالبی اشاره میکند تا پرده غفلت را از عقلها بردارد، او مینویسد:
«اگر عقل را به حَکَمیت بپذیریم به نادرستیِ این نظریه
1- تاریخ مکّه سباعی، ص 384.