- مقدمه 1
- حرکت بهسوی مکه 5
- گزارش روزنامه انگلیسی 7
- گزارش سفارت ایران از مصر 9
- اطلاعیه دولت سعودی 20
- تکذیب اطلاعیه 20
- متن اعتراضیه سفارت ایران 21
- پیشنهاد نخستوزیر مصر 22
- پاسخ تند دولت سعودی به نامه اعتراضیّه 25
- ترجمه متن نامه 29
- توجیه افکار عمومی 39
- پاسخ دولت سعودی 42
- پاسخ سرد سعودیها 43
- تهدید به قطع رابطه 43
- نامه آقای سید باقر کاظمی 44
- چند پرسش 45
- پاسخ سفیر 47
- پیشینه این اتّهام ناروا 53
- ملاقات با محمد صلاحالدین 55
- افشاگری مهم یک حاجی مصری 56
- تأیید توطئه 58
- بخشنامه مهمّ وزارت امور خارجه 60
- اطلاعیه وزارت امور خارجه 63
- گستردگی توطئه 67
- عکسالعمل مراجع و علما 70
- فشار افکار عمومی 73
- عکسالعمل مجلس شورای ملی 76
- درخواست تحریم حج 77
- وزارت خارجه 90
- تلاش مصر برای حل و فصل مناقشه 90
- تلگراف عبدالعزیز به شاه 91
- پاسخ عبدالعزیز 92
- پاسخ شاه 92
- حضرت صاحبالجلاله شاه ایران 93
- وزارت امور خارجه 94
- وزارت امور خارجه 95
- قطع روابط با سعودی 98
- نامه ملک عبدالعزیز به شاه 100
مطلوبی تناول کنند، پیشخدمت طمّاع، خوراکی از گوشت بز که شاید فاسد هم شده بود، به آنها داد و در نتیجه، همان موقع که ایرانیها مشغول انجام مناسک حج بودند، در کعبه [مسجدالحرام] حاضر شدند و به واسطه اینکه غذای مسموم تناول کرده بودند، مریض شدند. ناگهان هزاران حاجی که آنجا حضور داشتند از ملاحظه این واقعه بنای داد و قال را گذاشتند و فوراً شرطهها حاضر گردیدند. این پاسبانان از میان سَبُعترین عشیره بدویان مکّه که جزو کشور ابن سعود معروف، قائد وهابیان میباشند، استخدام گردیده و آنها میخواستند بیگانگانی را که به مقدّسات مذهبی توهین وارد آوردهاند، فوراً به قتل برسانند و هیچ عذر و بهانهای نمیپذیرفتند؛ زیرا استفراغ در خانه کعبه [مسجدالحرام] توهینی نسبت به پیغمبر است که هیچ سابقه نداشته و فقط مرگ، گناه مرتکب را جبرانخواهد کرد!
عاقبت تصمیم گرفتند اسرا را به حضور قاضی که از طرف ابن سعود برای جرمهای ارتکابی حجاج، در محوطه کعبه [مسجدالحرام] معین شده است ببرند.
قاضی در پرتو حکمت سلیمانی! خود رأی داد ... و این فتوا بدون تأخیر در حضور مردم و در میان هلهله آنان اجرا شد ...»