زمزم یاد: مجموعه اشعار مسابقه بزرگ شعر حج صفحه 102

ص: 111

رَبَذِه وادی غم‌افزون است بوذر آن‌جا به خاک مدفونست

باوفا یار حضرت خاتم راستگو و مقاوم و محکم

در مدینه وداعِ پایانی با بقیع و رسول یزدانی

تلخ تلخست و آتش‌افروز است دردناک و بلای جان‌سوز است

بارگاه محمّدی، نور است دل بریدن مگر که میسور است؟

می‌شود از بهشت بیرون رفت؟ با دو چشمان چشمه خون رفت؟

یارب از لطف خود رواگردان آرزوی جمیع مشتاقان

«محسن صافیِ» سراپا شور باز خواهد ز تو جواز حضور

محسن صافی- قم‌

پرورش اخلاق اسلامی در سفر مقدس حج‌

ای که روانی به سوی بیتِ ربّ گام بنه در همه جا با ادب

چون سفرِ حجّ سفری دیگر است عاشق حق را نظری دیگر است

چشم دل، از جلوه دنیا بپوش در رهِ حق، آنچه توانی بکوش

چون بِنَهی پای به میقات دوست پوشش احرام تو با امرِ اوست

غسلِ زیارت، تو به اخلاص کُن ریشه نخوت بکَن از بیخ و بُن

هر چه سیاهی، ز دلت پاک کُن پیرهن کِبر ز تن، چاک کُن

بعد به لبّیک، دهان بازکُن عاشقیِ خویشتن، آغاز کن

لحظه اول که روی در حَرم می‌شنوی زان حَرمِ محترم

بنده ما آمده‌ای خوش بیا دل، بکَن از هرچه بجز عشقِ ما

از دَر حقّ بخشش و غُفران طلب خُلقِ کریمانه، ز رحمان طلب

دل بِبُر از هرچه هوی و هوس عشقِ خداوند، تو را هست بس

باز نصیحت کنمت هوشدار تا نشوی نزد خدا شرمسار

چشم، فروپوش ز نامحرمان تا نبرندت به صف مجرمان