- محمدصلی الله علیه وآله 1
- پیشگفتار 1
- اشاره 3
- 1 - ستایش الهی و گواهی به حقانیت رسالت خود 3
- 3 - توصیه به پارسایی 4
- 2 - اطاعت و عصیان 4
- 5 - اصلاح میان خود و خدا 5
- 6 - خوف از خدا 5
- 9 - توصیه به دست یابی به مقام رضا 6
- 7 - فوز عظیم 6
- 8 - آثار تقوی 6
- 11 - دشمنی با دشمنان خدا 7
- 10 - احسان پیشگی 7
- 14 - اختیار مردم در دست خدا است 8
- 13 - عاقبت اصلاح میان خود و خدا 8
- 15 - مالک واقعی 8
- نتیجه 8
- توضیح 9
- آخرین خطبه رسول خداصلی الله علیه وآله 9
- 1 - شما از ملائک برترید 10
- 2 - حمد و ثنا و توجّه به عاقبت هواپرستی 11
- 3 - کذّابین 12
- 4 - پرسش امیرمؤمنان 12
- 6 - مذمت خوف از طاغوت 13
- 5 - همکاری با ظالم 13
- 9 - ریاکاری 14
- 8 - نکوهش احترام به دنیاداران 14
- 7 - نکوهش همراهی با جباران 14
- 10 - ظلم در حق کارگران 15
- 12 - بی اعتنایی به قرآن 15
- 11 - همسایه آزاری 15
- 14 - شهوت پرستی ابلیسی 16
- 13 - زیر پا نهادن دستورات قرآن 16
- 15 - عاقبت فحشا 17
- 17 - استکبار پیشگی 18
- 19 - ظلم به زنان 19
- 18 - فخر فروشی در ازدواج 19
- 21 - عدم رعایت عدالت میان همسران 20
- 22 - نادیده گرفتن حق همسایه 20
- 24 - احترام به فقراء 21
- 25 - دنیا پرستی 21
- 26 - آخرت گرایی 21
- 28 - مال حرام 22
- 29 - فرار از مال حرام 22
- 27 - مبارزه با هوای نفس 22
- 31 - خوشگویی با نامحرمان 23
- 32 - غشّ در معامله 23
- 30 - مصافحه با زنان نامحرم 23
- 34 - واگذار شدن به خود 24
- 35 - همسر آزاری 24
- 33 - کوتاهی در دستگیری از همسایه 24
- 36 - دگر آزاری (مردم آزاری) 25
- 37 - فریب کاری 25
- 41 - سخن چینی 26
- 40 - غیبت از مؤمنان 26
- 39 - همکاری با جبّاران 26
- 44 - حمایت از مؤمنان 27
- 42 - حلم ورزی 27
- 43 - ظلم به مستمندان 27
- 46 - می گساری 28
- 45 - تهمت 28
- 47 - ربا خواری 29
- 50 - خیانت به خدمت گزار 30
- 48 - خیانت در امانت 30
- 49- شهادت ناحقّ 30
- 53 - ریا کاری در قرائت قرآن 31
- 51 - همسر آزاری 31
- 52 - بدگویی و زیراب زنی 31
- 54 - قرائت بدون عمل 32
- 55 - مال خر 32
- 59 - نکوهش از خیانت 33
- 57 – دغل کاری و فریب کاری 33
- 58 - مال خر: خریداری مال دزدیده شده 33
- 61 - تحریک به سوی شهوات 34
- 62 - پی آمد خشم خدا 34
- 65 - عمل فحشا 35
- 64 - اطعام ریاکارانه 35
- 66 - چشم چرانی 36
- 67 - طلاق غیر اسلامی 36
- 69 - امامت غیر حکیمانه 37
- 68 - امامت حکیمانه 37
- 71 - کوتاهی در وام دادن 38
- 72 - صبر در خانه 38
- 74 - اکرام به مؤمنان 39
- 73 - ناسازگاری در خانه 39
- 76 - حکم به ناحق 40
- 75 - رئیس بدون همت و خدمت 40
- 78 - صلح و اصلاح 41
- 79 - آشتی دادن 41
- 80 - یاری رسانی 41
- 82 - صله ارحام 42
- 83 - ایجاد اختلاف 42
- 81 - عیبجویی 42
- 85 - ایجاد اختلاف خانوادگی 43
- 84 - خواستگاری 43
- 86 - اختلاف افکنی 44
- 87 - کمک به نابینایان 44
- 90 - قطع رحم 45
- 88 - پرستاری 45
- 89 - کمک به بیماران 45
- 92 - مشکل گشایی 46
- 91 - وام دادن 46
- 95 - کوتاهی در قرض دادن 47
- 94 - پاداش وام اسلامی 47
- 96 - کوتاهی در برآورده شدن حاجت ارباب رجوع 48
- 97 - منّت نهادن 48
- 99 - احداث مسجد 49
- 98 - دست گیری از مستمندان 49
- 100 - أذان گفتن 50
- 101 - رفتن به سوی مسجد 52
- 102 - شرکت در نماز جماعت 52
- 103 - پیش قدم شدن برای صف اوّل نماز جماعت 53
- 104 - پناهگاه سازی و همکاری با مسافران 53
- 106 - روزه داری 54
- 105 - شفاعت نمودن 54
- 108 - کندن قبر 55
- 110 - نماز بر میّت 56
- 112 - عیادت مریض 57
- 111 - اشک خشیّت 57
- 114 - انجام حج و عمره 58
- 113 - تشیع جنازه 58
- 116 - مرزبانی 59
- 115 - به دوش گرفتن کارهای زائر خانه خدا 59
- 117 - دیدار مؤمنان 60
- 118 - قرائت خالصانه 61
- 120 - قرآن آموزی 61
- 119 - قرائت غیر خالصانه 61
- 121 - علم آموزی؛ علم و عالم 62
- 124 - بیان احکام 63
- 123 - جهاد 63
- 122 - پیمودن راه حق 63
- 126 - خبر از ارتحال خود 64
- 125 - پاداش مناسب کردار و عاقبت بدی ها 64
- 128 - زمان توبه 65
- 127 - درب توبه 65
- خطبه پیامبرصلی الله علیه وآله روز جنگ احد 68
ثنا مخصوص خداوندی است که او را ثنا گفته و از او یاری می جوییم. به او ایمان داشته و بر او توکل می نماییم. شهادت می دهیم که هیچ خدایی جز خدای یگانه نیست. شریکی ندارد و محمد بنده و فرستاده اوست. از بدی ها و گناهان خود به خداوند پناه می بریم. کسی که خداوند او را هدایت کند، هیچ گمراه کننده ای نخواهد داشت و کسی را که گمراه کند، هیچ هدایت کننده ای نخواهد داشت.
3 - کذّابین
أیّها النّاسُ، إنّه کائنٌ فی هذِهِ الاُمَّهِ ثَلاثونَ کَذّاباً أوّل مَنْ یَکونُ مِنْهُم صَاحِبَ صَنْعاءَ وصَاحِبَ الَیمامَهِ.
ای مردم! براستی که سی دروغگو در این امّت وجود دارند که اولین آن ها «صاحب صنعا» و «صاحب یمامه» است.
4 - پرسش امیرمؤمنان
[شروط إعجاز لا إله إلّا اللَّه]
یا أیّها النّاسُ، إنّه مَنْ لَقِیَ اللَّهَ عزّ وَجَلّ یَشْهَدُ أنْ لا إلهَ إلّا اللَّهُ مُخْلِصاً لَمْ یَخْلِطْ مَعَها غَیْرَها دَخَلَ الجَنَّهَ: فقامَ علیُّ بنُ أبی طالبٍ علیه السلام فقال: یا رَسولَ اللَّهِ بأبی أنْتَ واُمّی کَیْفَ یَقولُها مُخْلِصاً لَا یَخْلِطُ مَعَها غَیْرَها؟ فَسِّرْ لَنا هذا نعرفه فقال: نَعَمْ، حِرْصاً علی الدُّنْیا وجَمْعاً لَها مِنْ غَیْرِ حِلِّها وَرضیً بِها وَأقْوامٌ یَقولُونَ أقاوِیْلَ الأخْیارِ ویَعْمَلُونَ عَمَلَ الجَبابِرَهِ والفُجَّارِ فَمَنْ لَقِیَ اللَّهَ وَلَیْسَ فِیهِ شَیٌ مِنْ هذِه الخِصَالِ وَهُوَ یَقولُ: لا إله إلّا اللَّهُ فَلَهُ الجَنَّهُ فَإنْ أخَذَ الدُّنْیا وَتَرَکَ الآخِرَهَ فَلَهُ النّارُ.