- محمدصلی الله علیه وآله 1
- پیشگفتار 1
- اشاره 3
- 1 - ستایش الهی و گواهی به حقانیت رسالت خود 3
- 2 - اطاعت و عصیان 4
- 3 - توصیه به پارسایی 4
- 5 - اصلاح میان خود و خدا 5
- 6 - خوف از خدا 5
- 8 - آثار تقوی 6
- 7 - فوز عظیم 6
- 9 - توصیه به دست یابی به مقام رضا 6
- 11 - دشمنی با دشمنان خدا 7
- 10 - احسان پیشگی 7
- 13 - عاقبت اصلاح میان خود و خدا 8
- 14 - اختیار مردم در دست خدا است 8
- 15 - مالک واقعی 8
- نتیجه 8
- توضیح 9
- آخرین خطبه رسول خداصلی الله علیه وآله 9
- 1 - شما از ملائک برترید 10
- 2 - حمد و ثنا و توجّه به عاقبت هواپرستی 11
- 3 - کذّابین 12
- 4 - پرسش امیرمؤمنان 12
- 5 - همکاری با ظالم 13
- 6 - مذمت خوف از طاغوت 13
- 7 - نکوهش همراهی با جباران 14
- 8 - نکوهش احترام به دنیاداران 14
- 9 - ریاکاری 14
- 10 - ظلم در حق کارگران 15
- 11 - همسایه آزاری 15
- 12 - بی اعتنایی به قرآن 15
- 14 - شهوت پرستی ابلیسی 16
- 13 - زیر پا نهادن دستورات قرآن 16
- 15 - عاقبت فحشا 17
- 17 - استکبار پیشگی 18
- 19 - ظلم به زنان 19
- 18 - فخر فروشی در ازدواج 19
- 22 - نادیده گرفتن حق همسایه 20
- 21 - عدم رعایت عدالت میان همسران 20
- 26 - آخرت گرایی 21
- 25 - دنیا پرستی 21
- 24 - احترام به فقراء 21
- 27 - مبارزه با هوای نفس 22
- 29 - فرار از مال حرام 22
- 28 - مال حرام 22
- 31 - خوشگویی با نامحرمان 23
- 32 - غشّ در معامله 23
- 30 - مصافحه با زنان نامحرم 23
- 34 - واگذار شدن به خود 24
- 35 - همسر آزاری 24
- 33 - کوتاهی در دستگیری از همسایه 24
- 36 - دگر آزاری (مردم آزاری) 25
- 37 - فریب کاری 25
- 39 - همکاری با جبّاران 26
- 41 - سخن چینی 26
- 40 - غیبت از مؤمنان 26
- 42 - حلم ورزی 27
- 43 - ظلم به مستمندان 27
- 44 - حمایت از مؤمنان 27
- 45 - تهمت 28
- 46 - می گساری 28
- 47 - ربا خواری 29
- 50 - خیانت به خدمت گزار 30
- 49- شهادت ناحقّ 30
- 48 - خیانت در امانت 30
- 51 - همسر آزاری 31
- 53 - ریا کاری در قرائت قرآن 31
- 52 - بدگویی و زیراب زنی 31
- 54 - قرائت بدون عمل 32
- 55 - مال خر 32
- 59 - نکوهش از خیانت 33
- 57 – دغل کاری و فریب کاری 33
- 58 - مال خر: خریداری مال دزدیده شده 33
- 62 - پی آمد خشم خدا 34
- 61 - تحریک به سوی شهوات 34
- 65 - عمل فحشا 35
- 64 - اطعام ریاکارانه 35
- 66 - چشم چرانی 36
- 67 - طلاق غیر اسلامی 36
- 69 - امامت غیر حکیمانه 37
- 68 - امامت حکیمانه 37
- 71 - کوتاهی در وام دادن 38
- 72 - صبر در خانه 38
- 74 - اکرام به مؤمنان 39
- 73 - ناسازگاری در خانه 39
- 76 - حکم به ناحق 40
- 75 - رئیس بدون همت و خدمت 40
- 80 - یاری رسانی 41
- 78 - صلح و اصلاح 41
- 79 - آشتی دادن 41
- 83 - ایجاد اختلاف 42
- 81 - عیبجویی 42
- 82 - صله ارحام 42
- 84 - خواستگاری 43
- 85 - ایجاد اختلاف خانوادگی 43
- 86 - اختلاف افکنی 44
- 87 - کمک به نابینایان 44
- 90 - قطع رحم 45
- 88 - پرستاری 45
- 89 - کمک به بیماران 45
- 92 - مشکل گشایی 46
- 91 - وام دادن 46
- 95 - کوتاهی در قرض دادن 47
- 94 - پاداش وام اسلامی 47
- 96 - کوتاهی در برآورده شدن حاجت ارباب رجوع 48
- 97 - منّت نهادن 48
- 99 - احداث مسجد 49
- 98 - دست گیری از مستمندان 49
- 100 - أذان گفتن 50
- 101 - رفتن به سوی مسجد 52
- 102 - شرکت در نماز جماعت 52
- 103 - پیش قدم شدن برای صف اوّل نماز جماعت 53
- 104 - پناهگاه سازی و همکاری با مسافران 53
- 106 - روزه داری 54
- 105 - شفاعت نمودن 54
- 108 - کندن قبر 55
- 110 - نماز بر میّت 56
- 112 - عیادت مریض 57
- 111 - اشک خشیّت 57
- 114 - انجام حج و عمره 58
- 113 - تشیع جنازه 58
- 116 - مرزبانی 59
- 115 - به دوش گرفتن کارهای زائر خانه خدا 59
- 117 - دیدار مؤمنان 60
- 119 - قرائت غیر خالصانه 61
- 118 - قرائت خالصانه 61
- 120 - قرآن آموزی 61
- 121 - علم آموزی؛ علم و عالم 62
- 124 - بیان احکام 63
- 123 - جهاد 63
- 122 - پیمودن راه حق 63
- 125 - پاداش مناسب کردار و عاقبت بدی ها 64
- 126 - خبر از ارتحال خود 64
- 127 - درب توبه 65
- 128 - زمان توبه 65
- خطبه پیامبرصلی الله علیه وآله روز جنگ احد 68
فدیه ای برطرف نمی شود. و نیز عمل او را نابود کرده و او را در تابوتی که با میخ های آهنین بسته شده است، می گذارند و با سنگ های پهن آن قدر روی آن تابوت می زنند که میخ هایش به بدنش فرو رود. و اگر چهارصد امّت گرفتار گوشه ای از گوشه های این عذاب شوند، بدون شک همه آن ها می میرند. و او از کسانی است که سخت ترین عذاب ها را دارند.
15 - عاقبت فحشا
وَمَنْ زَنی بامْرَأَهٍ یَهودِیَّهٍ أو نَصْرانِیَّهٍ أو مَجُوسِیَّهٍ أوْ مُسْلِمَهٍ حرّهٍ أوْ أَمَهٍ أوْ مَنْ کانَتْ مِنَ النّاسِ فَتَحَ اللَّهُ عَلَیْهِ فی قَبْرِهِ ثَلَاثْمائَهِ ألْفِ بابٍ مِنَ النّارِ تَخْرُجُ مِنْها حَیّاتٌ وَعَقَارِبُ وَشُهُبٌ مِنْ نارٍ فَهُوَ یُحْرَقُ إلی یَوْمِ القِیَامَهِ وَیَتأذّی النّاسُ مِنْ نَتْنِ فَرْجِهِ فَیُعْرَفَ إلی یَوْمِ القِیَامَهِ حتّی یُوْمَرَ بهِ إلی النّارِ فَیَتَأذّی بهِ أهْلُ الجَمْعِ مَعَ مَا هُمْ فِیهِ مِنْ شِدَّهِ العَذَابِ لأنَّ اللَّهَ حَرَّمَ الَمحارِمَ ومَا أحَدٌ أغْیَرُ مِنَ اللَّهِ تَعالی وَمِنْ غِیْرَتِهِ أنَّهُ حَرَّمَ الفَواحِشَ وَحَدّ الحُدودَ.
و کسی که با زن یهودی، مسیحی، مجوسی، مسلمان، - آزاد باشد یا کنیز - یا غیر این ها زنا کند، خداوند سیصد هزار در از آتش در قبرش می گشاید که مارها، عقرب ها و شعله های آتش از آن خارج می شوند؛ او تا روز قیامت می سوزد. مردم از بوی بد فرج او آزار می بینند و او را تا روز قیامت به همین خصوصیت می شناسند تا زمانی که دستور برسد او را به جهنّم ببرید. اهل محشر با وجود عذاب های سختی که خود دارند از آن نیز اذیت می شوند. زیرا براستی که خداوند حرام ها را حرام نموده است. و کسی باغیرت تر از خدای متعال نیست. و بخاطر غیرتی که دارد، هرزگی ها را قطعاً حرام نموده و حدود شرعی را تعیین نموده است.