- محمدصلی الله علیه وآله 1
- پیشگفتار 1
- اشاره 3
- 1 - ستایش الهی و گواهی به حقانیت رسالت خود 3
- 2 - اطاعت و عصیان 4
- 3 - توصیه به پارسایی 4
- 5 - اصلاح میان خود و خدا 5
- 6 - خوف از خدا 5
- 8 - آثار تقوی 6
- 7 - فوز عظیم 6
- 9 - توصیه به دست یابی به مقام رضا 6
- 11 - دشمنی با دشمنان خدا 7
- 10 - احسان پیشگی 7
- 13 - عاقبت اصلاح میان خود و خدا 8
- نتیجه 8
- 14 - اختیار مردم در دست خدا است 8
- 15 - مالک واقعی 8
- توضیح 9
- آخرین خطبه رسول خداصلی الله علیه وآله 9
- 1 - شما از ملائک برترید 10
- 2 - حمد و ثنا و توجّه به عاقبت هواپرستی 11
- 3 - کذّابین 12
- 4 - پرسش امیرمؤمنان 12
- 5 - همکاری با ظالم 13
- 6 - مذمت خوف از طاغوت 13
- 7 - نکوهش همراهی با جباران 14
- 9 - ریاکاری 14
- 8 - نکوهش احترام به دنیاداران 14
- 12 - بی اعتنایی به قرآن 15
- 10 - ظلم در حق کارگران 15
- 11 - همسایه آزاری 15
- 14 - شهوت پرستی ابلیسی 16
- 13 - زیر پا نهادن دستورات قرآن 16
- 15 - عاقبت فحشا 17
- 17 - استکبار پیشگی 18
- 19 - ظلم به زنان 19
- 18 - فخر فروشی در ازدواج 19
- 22 - نادیده گرفتن حق همسایه 20
- 21 - عدم رعایت عدالت میان همسران 20
- 26 - آخرت گرایی 21
- 25 - دنیا پرستی 21
- 24 - احترام به فقراء 21
- 29 - فرار از مال حرام 22
- 27 - مبارزه با هوای نفس 22
- 28 - مال حرام 22
- 32 - غشّ در معامله 23
- 31 - خوشگویی با نامحرمان 23
- 30 - مصافحه با زنان نامحرم 23
- 34 - واگذار شدن به خود 24
- 35 - همسر آزاری 24
- 33 - کوتاهی در دستگیری از همسایه 24
- 36 - دگر آزاری (مردم آزاری) 25
- 37 - فریب کاری 25
- 41 - سخن چینی 26
- 39 - همکاری با جبّاران 26
- 40 - غیبت از مؤمنان 26
- 43 - ظلم به مستمندان 27
- 42 - حلم ورزی 27
- 44 - حمایت از مؤمنان 27
- 45 - تهمت 28
- 46 - می گساری 28
- 47 - ربا خواری 29
- 49- شهادت ناحقّ 30
- 50 - خیانت به خدمت گزار 30
- 48 - خیانت در امانت 30
- 52 - بدگویی و زیراب زنی 31
- 53 - ریا کاری در قرائت قرآن 31
- 51 - همسر آزاری 31
- 55 - مال خر 32
- 54 - قرائت بدون عمل 32
- 59 - نکوهش از خیانت 33
- 57 – دغل کاری و فریب کاری 33
- 58 - مال خر: خریداری مال دزدیده شده 33
- 62 - پی آمد خشم خدا 34
- 61 - تحریک به سوی شهوات 34
- 65 - عمل فحشا 35
- 64 - اطعام ریاکارانه 35
- 67 - طلاق غیر اسلامی 36
- 66 - چشم چرانی 36
- 69 - امامت غیر حکیمانه 37
- 68 - امامت حکیمانه 37
- 71 - کوتاهی در وام دادن 38
- 72 - صبر در خانه 38
- 74 - اکرام به مؤمنان 39
- 73 - ناسازگاری در خانه 39
- 76 - حکم به ناحق 40
- 75 - رئیس بدون همت و خدمت 40
- 80 - یاری رسانی 41
- 78 - صلح و اصلاح 41
- 79 - آشتی دادن 41
- 83 - ایجاد اختلاف 42
- 81 - عیبجویی 42
- 82 - صله ارحام 42
- 84 - خواستگاری 43
- 85 - ایجاد اختلاف خانوادگی 43
- 86 - اختلاف افکنی 44
- 87 - کمک به نابینایان 44
- 90 - قطع رحم 45
- 88 - پرستاری 45
- 89 - کمک به بیماران 45
- 92 - مشکل گشایی 46
- 91 - وام دادن 46
- 95 - کوتاهی در قرض دادن 47
- 94 - پاداش وام اسلامی 47
- 96 - کوتاهی در برآورده شدن حاجت ارباب رجوع 48
- 97 - منّت نهادن 48
- 98 - دست گیری از مستمندان 49
- 99 - احداث مسجد 49
- 100 - أذان گفتن 50
- 102 - شرکت در نماز جماعت 52
- 101 - رفتن به سوی مسجد 52
- 103 - پیش قدم شدن برای صف اوّل نماز جماعت 53
- 104 - پناهگاه سازی و همکاری با مسافران 53
- 106 - روزه داری 54
- 105 - شفاعت نمودن 54
- 108 - کندن قبر 55
- 110 - نماز بر میّت 56
- 112 - عیادت مریض 57
- 111 - اشک خشیّت 57
- 114 - انجام حج و عمره 58
- 113 - تشیع جنازه 58
- 115 - به دوش گرفتن کارهای زائر خانه خدا 59
- 116 - مرزبانی 59
- 117 - دیدار مؤمنان 60
- 119 - قرائت غیر خالصانه 61
- 118 - قرائت خالصانه 61
- 120 - قرآن آموزی 61
- 121 - علم آموزی؛ علم و عالم 62
- 124 - بیان احکام 63
- 123 - جهاد 63
- 122 - پیمودن راه حق 63
- 126 - خبر از ارتحال خود 64
- 125 - پاداش مناسب کردار و عاقبت بدی ها 64
- 128 - زمان توبه 65
- 127 - درب توبه 65
- خطبه پیامبرصلی الله علیه وآله روز جنگ احد 68
الجَنَّهِ أعْظَمُ ثَواباً مِنْهُ وَلا أعْظَمُ مَنْزِلَهً مِنْهُ وَلَمْ یَکُنْ فی الجَنَّهِ مَنْزِلَهٌ وَلا دَرَجَهٌ رَفِیعَهٌ وَلا نَفِیسَهٌ الاّ کانَ لَهُ فِیها أوْفَرَ النَّصِیبِ وأشْرَفُ المَنازِلِ.
و کسی که برای رسیدن به پاداش خداوند قرآن بیاموزد، در علم تواضع نماید و به بندگان خدا بیاموزد، ثواب هیچ کسی در بهشت بیش تر از او نبوده و مقام کسی نیز بالاتر از او نخواهد بود در بهشت، منزل و درجه بالا و باارزشی نیست مگر این که او کامل ترین بهره ها و بهترین منازل را در آن خواهد داشت.
121 - علم آموزی؛ علم و عالم
ألَا وإنَّ العِلمَ خَیْرٌ مِنَ العِمل وَمِلاکُ الدِّینِ الوَرَعُ، ألَا وأنَّ العالِمَ مَنْ یَعْمَلُ بالعِلْمِ وإنْ کانَ قَلِیلَ العَمَلِ، ألَا وَلَا تُحَقِّرِنَّ شَیْئاً وَإنْ صَغُرَ فی أعْیُنِکُمْ فَإنَّهُ لَا صَغِیرهَ بِصَغِیرَهٍ مَعَ اصرار و لا بکیره مع الاسْتِغْفارِ، ألَا وإنَّ اللَّهَ عزّوَجَلّ سَائِلُکُمْ عَنْ أعْمالِکُمْ حتّی مَسِّ أحَدِکُمْ ثَوْبَ أخِیهِ بِإصْبَعِهِ، فَاعْلَمُوا عِبادَ اللَّهِ أنَّ العَبْدَ یُبْعَثُ یَوْمَ القِیامَهِ علی مَا ماتَ، وَقَدْ خَلَقَ اللَّهُ عزَّ وجَلَّ الجَنَّهَ والنّارَ فَمَنِ اخْتارَ النّارَ علی الجَنَّهِ انْقَلَبَ بِالخَیْبَهِ.
و بدانید که بی شک علم بهتر از عمل است و ملاک دین، ورع (پرهیز از محرّمات و شبهات) می باشد. و بدانید که بدون شک عالم کسی است که به علم خود عمل کند، گرچه عملش کم باشد. و مبادا گناهی را کوچک شمارید، گرچه به نظر شما کوچک باشد. زیرا بدون تردید هیچ گناه کوچکی با تکرار آن کوچک نبوده و هیچ گناه بزرگی با استغفار، بزرگ نمی باشد. بدانید که بدون شک خداوند عزّوجلّ از همه اعمال شما