سرزمین یادها و نشانه‌ها صفحه 14

ص: 23

امام صادق علیه السلام فرمود: «مروّت بر دو گونه است؛ مروت در حضر و مروت در سفر: ... اما مروت در سفر آن است که زائر توشه فراوان و عالی بردارد و به همراهانش بخشش کند و راز همراهان را نگهدارد و خنده‌رو و خوش‌برخورد باشد و از تندی و خشم و غضب دوری کند.» (1) پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: «کسی که به مسافر مؤمنی کمک دهد، خداوند هفتاد و سه مشکل او را حل می‌کند و همّ و غمّ آخرت او را برطرف می‌نماید و روزی که نفس های مردم بند می‌آید خداوند گرفتاری بزرگ او را برطرف می‌سازد.» (2) امام باقر علیه السلام فرمود: «کسی که سختی‌ها و ناراحتی‌های راه مکه را برطرف کند، خداوند برای او حسنه می‌نویسد». (3) اسماعیل خثعمی‌گوید: «به امام صادق علیه السلام عرض کردم:

1- «المروءة مروءتان، مروءة فی الحضر ومروءة فی السفر ... وأما التی فی السفر فکثرة الزاد و طیبه و بذله لمن کان معک، و کتمانک علی القوم سرّهم بعد مفارقتک إیّاهم، و کثرة المزاح فی غیر ما یسخط اللَّه عزّوجلّ»

من لا یحضره الفقیه، ج 2، ص 192.

2- «من أعان مؤمناً مسافراً نفّس اللَّه عنه ثلاثاً و سبعین کربة، و أجاره فی الدنیا و الآخرة من الغمّ و الهمّ، و نفّس عنه کربه العظیم یوم یغصّ‌الناس بأنفاسهم»

من لا یحضره الفقیه، ج 2، ص 192.

3- «من أماط أذیً عن طریق مکة کتب اللَّه عزّوجلّ له حسنة»

من لا یحضره الفقیه، ج 2، ص 147.