سرزمین یادها و نشانه‌ها صفحه 170

ص: 179

بیست و پنجم ماه ذی قعده روز «دَحْو الأرض»؛ یعنی گسترده شدن زمین است، روزی که رحمت خدا در آن منتشر شده است. این روز یکی از روزهای بسیار شریف است و عبادت در آن اجر و ثواب بسیاری دارد و در تمام سال یکی از چهار روزی است که روزه آن ممتاز و معادل روزه هفتاد سال است.

امام باقر علیه السلام فرمود: «آن گاه که خداوند اراده کرد زمین را خلق کند، باد را دستور داد تا بر آب وزید و موجی ایجاد شد، موج ها کف کردند و کف ها در محل کعبه چون کوه جمع شدند، سپس زمین را از زیر آن گسترانید.» (1) امام صادق علیه السلام نیز فرمود: «خداوند زمین را از زیر کعبه

1- «لمّا أراد اللَّه عزّوجلّ أن یخلق الأرض أمر الرّیاح فضربن وجه الماء حتی صار موجاً، ثم أزبد فصار زبداً واحداً، فجمعه فی موضع البیت، ثم جعله جبلًا من زبد، ثم دحی الأرض من تحته ...»

کافی 4: 190.