سرزمین یادها و نشانه‌ها صفحه 58

ص: 67

سیزدهم رجب، سی سال پس از عام الفیل، علی مولود کعبه در حالی که در آغوش مادر بود با شکافته شدن دوباره دیوار، از این قسمت خارج شدند.

امام سجاد علیه السلام می‌فرماید: «وقتی که آدم به زمین فرود آمد، کعبه را طواف کرد، چون به مستجار رسید خود را به کعبه نزدیک کرد و دست هایش را به سوی آسمان گرفت و عرض کرد: بار الها! مرا ببخش.

خطاب شد: تو را بخشیدم. عرض کرد: خدایا! فرزندانم را نیز ببخش. خطاب شد: ای آدم، هر کس از فرزندانت در این مکان به گناه خود اقرار کند او را مورد مغفرت و آمرزش قرار می‌دهم.» (1)

رکن یمانی‌

پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: «هیچگاه کنار رکن یمانی نیامدم مگر اینکه دیدم جبرئیل زودتر از من خود را به آن رکن

1- «لمّا هبط آدم إلی الأرض طاف بالبیت، فلمّا کان عند المستجار دنا من البیت فرفع یدیه إلی السماء، فقال: یا ربّ اغفرلی، فنودی: إنی قدغفرت لک، قال: یاربّ و لولدی، فنودی: یا آدم من جاءنی من ولدک فباء بذنبه بهذا المکان غفرت له»

تفسیر عیاشی، ج 1، ص 30.