سفر نامه میرزا داوود وزیر وظایف صفحه 132

ص: 145

صدف درّ نبوت‌

روبروی در آن بقعه، بقعه منوّر «آمنه بنت وهب» (1)، صدف درّ نبوت است- رضوان اللَّه علیها، بقعه‌ای کوچک‌تر به ترتیبات مختصری هم دارد، اما نه به مقدار «حضرت خدیجه»، قدری از احوالات آن مخدره هم به طریق اختصار در این کتاب خود می‌نویسیم:

«آمنة بنت وهب بن عبدمناف بن زهرة بن کلاب بن مرّة بن لؤی» و مادر «آمنه» «برّه» نام داشته است. در شب جمعه عشیّه عرفه عقد آن مخدره با «حضرت عبداللَّه بن عبدالمطلب» اهل سیر و تواریخ در عام الفیل نوشته‌اند، و چون شش سال از سن شریف حضرت «خاتم الانبیاء» بگذشت، «آمنه»- سلام اللَّه علیها-، به اجازه «حضرت عبدالمطلب»، سفر «مدینه» برای دیدن اقوام خود فرمود، و یک ماه در «مدینه» اقامت فرموده، او در آن سفر «حضرت رسالت» را با خود برده بود و «ام ایمن» حاضنه (2)حضرت رسالت نیز همراه بود، در مراجعت در منزل «ابواء»، که بین «مکه» و «مدینه» است، آن مخدره مریض گشته و جهان را بدرود فرمود، به روایتی در «ابواء» مدفون گردید، و به روایتی جسد مطهره آن مخدره را حمل به «مکه» نمودند، و در قبرستان «مکه» مدفون داشتند، و بعد از آن مخدره «ام ایمن» به تمامه کفالت و حضانت «حضرت خاتم الانبیاء» بود می‌فرمود.

بقعه حضرت عبدالمطلب‌

قدری به کوه نزدیک‌تر محوطه‌ای کوچک هست که دو بقعه در آن محوطه است، یکی بقعه‌ای است که «حضرت عبدالمطلب» و «عبدمناف» اجداد «حضرت رسالت» در او مدفون هستند، بقعه‌ای تقریباً پنج ذرع در پنج ذرع دو قبر در او است، و دو صندوق به وضع شیروانی، که طرف سرقدری بلندتر است گذارده‌اند، و سر هر کدام صندوق،