سفر نامه میرزا داوود وزیر وظایف صفحه 171

ص: 184

مدفن «حضرت ام‌سلمه» است، که اسم او «هند» است، «بنت ابی امیه بن مغیره»، در آخر شوال از سال دوم و به روایتی چهارم از هجرت، «رسول خدا» او را نکاح فرمود، در وفات او در کتب اخبار و تواریخ اختلاف بسیار است، اصح این است که در خلافت «معاویه بن ابی‌سفیان» وفات یافت، و در بعضی اخبار است که تا زمان واقعه عاشورا حیات داشت، و بنابراین در سن آن مخدره هم اختلاف است، و بنابر فوت او در خلافت «معاویه»، هشتاد و چهار سال عمر نموده است، مدفن آن مخدره را بدون اختلاف همه اهل تاریخ در «بقیع» نوشته‌اند، و این اشتباه نمی‌دانم از کجا حاصل شده است که این جا را مدفن آن مخدره نوشته‌اند و دانسته‌اند، و حال آنکه آن مخدره از خانه خود به مضمون و «قرن فی بیوتکن» بیرون نرفت و به شام مسافرت نفرمود، واللَّه تعالی هو العالم بحقایق الامور.

مدفن ام حبیبه‌

دیگری مدفن «ام حبیبه» است که نام او «رمله بنت ابوسفیان»، خواهر «معاویه» است (1)، وی با شوهر اول خود «عبداللَّه بن جحش» اسلام آورده، و به «حبشه» هجرت کردند، «عبداللَّه» در حبشه مرتد گشته، دین انصار را اختیار نمود، و بعد از چند روز از جهان برفت، «نجاشی» به امر پیغمر خدا او را خواستگاری کرده، چهار صد اشرفی کابین از خود قرار داده، و او را به عقد «پیغمبر» در آورد، و او را با تحف و هدایایی چند نزد «پیغمبر خدا» فرستاد، و او در سنه چهل و دوم، و به روایتی چهل و چهارم، در «مدینه» وفات یافت، و به روایتی ضعیف در «شام» وفات یافت و مدفون گردید، اگر چه روایت صحیح همان روایت اول است.

بلال حبشی‌

و دیگری مدفن «بلال حبشی» است که مؤذن «حضرت رسالت» بود، کنیت او «ابوعبداللَّه» است، نام پدرش «رباح» و مادرش «حمامه» نام دارد، غلام «امَیِّة بن خلف