سفر نامه میرزا داوود وزیر وظایف صفحه 225

ص: 238

خیلی خوش محاوره (1)و خوش مجلس و با ادراک به نظر می‌آیند. خداوند ان شاء اللَّه طول عمر به ایشان داده و احیای دولت شیعی اسلامی را به وجود ایشان قرار دهد، آن شب و روز دیگر را هم تا عصر در «سلطنت آباد» توقف کردیم، مهمان «جناب مستوفی» و «جناب قهوه‌چی باشی»، که هر دو سیّد و هر دو بزرگوار و پاک دامن و نجیب و آقا هستند بودیم. در کلاه فرنگی وسط باغ منزل داشتند، خیلی خوش گذشت. هوای «سلطنت آباد» نسبتاً خیلی بهتر از هوای شهر است.

عصر روز دیگر از «سلطنت آباد» مراجعت کردم، روز دیگر مهمان «جناب مستطاب شریعتمدار آقا سید محمد نخل زکی» «جناب مستطاب حجةالاسلام آقا سید عبداللَّه» بودم، حقیقتاً آقایان علمای «طهران» خیلی اظهار لطف کردند، کسانی هم که ابداً توقعی از آن‌ها نداشتم از قبیل: «جناب جلالت مآب حاجی حسن علی خان» و «جناب جلالت مآب سراج الملک» و «جناب جلالت مآب نجدالسلطنه» و غیره و غیره همه اظهار لطف کردند. «جناب أجل مدبّر الدّوله» و «جناب أجل صدیق الدّوله» را هم ملاقات کردم و دیدن آمدند. «حضرت أجل لقمان الدّوله» هم دیدن کردند. (2)

امر به حرکت‌

روز بیست و پنجم تلگرافی از حضرت مستطاب أجل «آصف الدّوله» رسید، احوال پرسی فرموده و امر حرکت فرموده بودند، لهذا در صدد حرکت برآمدم، به هر قسم بود بازدیدهای لازم را کرده و کارهای خود را سر و صورتی داده عازم بر حرکت شدم. «والده جناب جلالت مآب أجل صدرالممالک» فوت کرده بود، رفتم به تعزیه خانواده آنها، حق عظیمی بر حقیر دارند، الحق «جناب صدرالممالک» از آدمان خوب و رجال معتبر این

فقط جناب قوام الدوله که خیلی از ایشان متوقع بودم، اظهار انسانیتی نکرده، و دنائت طبع و پست فطرتی خود را به عرصه ظهور آوردند، حیف از زحمات و علاقاتی که در مشهد برای ایشان کشیده بودم. مرد هنرمند خرد پیشه را ...