سفرنامه حاج علیخان اعتماد السلطنه صفحه 20

ص: 31

سفرنامه میرزا علی خان اعتماد السلطنة

مقدّمه مؤلّف‌

رَبَّنا لاتُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ اذْ هَدَیْتَنا (1).

گفت معشوقی به عاشق کی فتی تو به غربت دیده‌ای بس شهرها

گو کدامین شهر از آنها بهتر است گفت آن شهری که در وی دلبر است

زیارت حرم حق، و ریاضت امم و فِرَق، تحمّل بار، تجمّل (2) خار، قطع سبیل، طلب دلیل، تقبیل حجر، (3) تفصیل سفر، تهذیب خصال، به تقریب وصال تو است.

مست توام، از کعبه و دیر آزادم

نگارنده اوراق، یک چند که از توفیقِ قرب حضورِ أقدس بهره داشت، «بیت المعمور» پیشگاه اعلی را، که مطاف جهانیان است به دیده شهود ناظر، و به این لقب شهره، مدّتی که از این نعمت دور و به دعاگویی مأمور شد، به یُمن توجّه پاکِ گوهر

1- آل عمران: 8- پروردگارا منحرف مساز دل‌های ما را بعد از این که هدایت کردی ما را.
2- در اصل نسخه به غلط تجمّل نوشته شده است، احتمال می‌رود در نسخه مخطوط مؤلف، تخلّل به معنی‌درون خار رفتن و روی خار راه رفتن باشد که کاتب در باز نویسی آن را تجمّل نوشته است.
3- بوسیدن حجرالأسود.