سفرنامه حاج علیخان اعتماد السلطنه صفحه 21

ص: 32

تابناکِ خورشید شهریاران، به سیر مقاماتِ سعادات جاودان موفق آمد.

بوالعجب من عاشق این هر دو ضد

زهی ذاتِ ملکوتی صفاتِ ملوکانه، که در اطوار (1) سیاست او، انواع سعادت نهانی پیدا است.

چاکرِ شاکر «علی بن الحسین»

بعد از آن که به اشارت أعلی، زیارت «عتبات مُعلّی» را حدِّ ترخّص یافت، و به نیل آن سعادت فایز گشت؛ به فحوای وَلَئِنْ شَکَرْتُمْ لأَزِیدَنَّکُم (2)

چون در شکر این نعمت حق‌شناسی کرد، لابد به دولت اصل و نعمت راه یافت.

شکر نعمت نعمتت افزون کند.

از راه بیابان همّت، عزم زیارت حرمِ عزّت کرده ... إِنِّی ذَاهِبٌ إِلَی رَبِّی سَیَهْدِینِ (3)

. در قطع طریق، از قاطعان طریق، (4) رنج دید [و آن را] گنج دانست؛ زحمت و آزار را رحمت کردگار شناخت.

زِمیر قافله گاهی تغافلی شرط است که بی‌نصیب نمانند قاطعان طریق

شب‌ها مرحله پیمود، تا به «حلب شهبآء (5)» رسید؛ و به آبادیِ آن از قاطعان راه، آزادی جست.

1- حالات، حدّ و اندازه‌
2- ابراهیم: 7- اگر شکر کنید نعمت خود را بر شما زیاد می‌کنیم.
3- صافات: 99- همانا من به سوی خدا هجرت می‌کنم و او به زودی راه را به من بنماید.
4- دزدان راه‌
5- حلب یکی از شهرهای سوریه است که قدمت آن به هزاره پیش از میلاد باز می‌گردد. و از آنجا که در سرراه کاروان‌هایی قرار گرفته که از سرزمین شام به عراق مسافرت می‌کردند، لذا شهرت خاصی یافته است. شهباء نیز به معنی سفیدی آمیخته به سیاهی است و از آن جهت حلب شهباء نامیده شده، که اغلب سنگ‌های ساختمان‌های آن شهر، با گچ سفید رنگ است.