حج از دیدگاه قرآن و حدیث (تفسیر موضوعی المیزان) صفحه 59

دومين استدلال : اما اينكه استدلال كرده‌اند به اينكه نهي از تمتع در حج موافق با كتاب و سنت است.

در پاسخ مي‌گوئيم كتاب خدا همانطور كه قبلاً خاطرنشان كرديم بر خلاف اين گفتار دلالت دارد و اما اينكه گفتند ترك حج تمتع پيروي از سنت رسول خدا صلي‌الله‌عليه‌و‌آله است كه فرمود: محرم از احرام در نمي‌آيد مگر وقتي كه قربانيش ذبح شود، در پاسخ مي‌گوئيم:

اولاً اين گفتار درست برخلاف فرموده رسول خدا صلي‌الله‌عليه‌و‌آله است، كه در رواياتي ديگر آمده و بعضي از آنها گذشت، كه به صراحت فرمود: اين مخصوص كساني است كه از ميقات با خود قرباني آوردند.

(124) حج

ثانيا اينكه: روايات تصريح دارد بر اينكه رسول خدا صلي‌الله‌عليه‌و‌آله خودش اين عمل را بجا آورد، يعني اول احرام بست به عمره و سپس بار ديگر احرام بست به حج و نيز تصريح دارد بر اينكه آن جناب به خطبه ايستاد و فرمود: اي مردم آيا مي‌خواهيد خدا را چيز بياموزيد...؟

سومين استدلال : و اما اين استدلال كه گفتند: تمتع باعث مي‌شود كه حج (يكي از باشكوه‌ترين مراسم اسلامي) صورتي به خود بگيرد كه با معنويت آن سازگار نيست، چون به حاجي اجازه مي‌دهد در بين عمل خوشگذراني كند، از زنان كام بگيرد و از بوي خوش و لباس‌هاي فاخر استفاده كند و اين استدلال از روايت احمد از ابي موسي استفاده مي‌شود، آنجا كه عمر گفت: درست است كه حج تمتع سنت رسول خدا صلي‌الله‌عليه‌و‌آله است و ليكن من مي‌ترسم مردم در بين عمل حج زير درختان اراك با زنان خود درآميزند و آنگاه وقتي احرام حج ببندند كه آب غسل جنابت از سر و رويشان بچكد، اين

تحليلي از روايات مربوط به نهي عمر (125)

بود گفتار عمر و نيز از بعضي روايت‌هاي ديگر كه در آن از عمر نقل شده كه گفت: من مي‌دانم كه رسول خدا صلي‌الله‌عليه‌و‌آله و اصحابش حج تمتع را بجا آوردند و ليكن من شخصا دوست نمي‌دارم كساني كه به زيارت خانه خدا مي‌آيند با زنان درآميزند، آنگاه براي حج احرام ببندند، در حالي كه آب غسل از سر و رويشان بچكد، اين نيز گفتار عمر بود، كه صريحا اجتهادي است در مقابل نص، چون خداي‌تعالي و رسول گراميش بر مسأله حج تمتع تصريح كرده‌اند و خدا و رسولش بهتر مي‌دانند كه تشريع حكم حج تمتع ممكن است به اينجا منجر شود، كه مسلمين رفتاري را بكنند كه عمر آن را دوست نمي‌دارد و بلكه از آن مي‌ترسد و با وجود چنين تصريحي ديگر جاي اجتهاد نيست. و از عجائب امور اين است كه در متن آيه‌اي كه حج تمتع را تشريع كرد همان چيزي كه عمر از آن مي‌ترسيد و از آن كراهت داشت آمده، مي‌فرمايد: «فَـمَـنْ تَـمَتَّـعَ بِـالْـعُمْـرَةِ اِلَي الْحَجِّ - كسي كه با آوردن عمره تا انجام حج لذت‌گيري كند، بايد قرباني كند.»

(126) حج

بطوريكه ملاحظه مي‌فرمائيد قرآن كريم نام اين قسم حج را حج تمتع يعني (حج لذت‌گيري) نهاده، چون تمتع جز اين نيست كه زائر خانه خدا بتواند از آنچه كه در احرام بر او حرام بود يعني از التذاذ با بوي خوش و با آميزش با زنان و پوشيدن لباس و غيره، بهــره‌مند شود و اين عينــا همان است كه عمــر از آن مي‌تــرسيد و كراهت مي‌داشت.