- تقديم به 1
- متن تأئيديه حضرت آيةاللّه محمد يزدي 2
- متن تائيديه حضرت آيةاللّه مرتضي مقتدايي 3
- متنتأييديه حضرت آيةاللّهسيدعلياصغردستغيب نماينده محترمخبرگانرهبريدراستانفارس 4
- مقدمه ناشر 4
- مقـدمـه مـؤلـف 6
- فصل اول:خانه خدا و آيات واضح در آن 9
- اولين خانه براي عبادت خدا 10
- معني مبارك بودن و هدايت بودن كعبه 11
- سابقه تشـريع حـج در زمان ابـراهيم عليهالسلام 12
- ايام جاهليت و ادامه مراسم حج 13
- كعبه بعد از ظهور اسلام 14
- آيات روشن در خانه خدا 15
- مقام ابراهيم 16
- تشريع امنيت خانه خدا 17
- واجب بودن حج براي دارندگان استطاعت 18
- فصل دوم :تشريع مناسك حج 19
- نهي از صد سبيل اللّه و زيارت مسجدالحرام 19
- مناسكي كه به ابراهيم عليهالسلام وحي شد و يادگار ماند! 21
- يَأْتينَ مِنْكُلِّ فَجٍّ عَميقٍ - از درههاي عميق بيايند! 23
- قرباني كنيد در راه خدا، با نام خدا! 25
- بخـوريـد گوشت قرباني را ! و هـم به فقير بدهيد! 26
- آخرين طواف بيت عتيق 27
- تعظيم حرمات خدا 28
- شعائر اللّه 30
- براي هر امتي مناسكي قرار داديم! 31
- گوشت قرباني و خون آن به خدا نميرسد... 33
- روايات رسيده درباره برخي از احكام حج 35
- مقام ابراهيم و نماز آن 36
- صفا و مروه 38
- فصل سوم :حج تمتع و عمره، و احكام آن 40
- حجة الوداع و تشريع حج تمتع 42
- عمره 43
- خـروج از احـرام در فاصله بين عمـره و تمتع 44
- تمتع 45
- قـرباني و كفـاره آن 46
- فلسفه تشريع تمتع 47
- «وَ اتَّقُوا اللّهَ وَ اعْلَمُوا اَنَّ اللّهَ شَديدُ الْعِقابِ!» 47
- زمان حـج و محـرمات آن 48
- وقوف در عرفات و مشعرالحرام 50
- داد و ستد در ايام حج 50
- پايان مناسك حج با ذكر شايسته خدا 51
- كوچ جمعي از عرفات 51
- دعائي براي پايان مناسك حج 52
- ايام تشريق 53
- بخشيده شدن گناهان حاجي 54
- جزئياتي از تشريع حج در روايات 55
- فصل چهارم :متعه و تمتع 56
- تحليلي از روايات مربوط به نهي عمر از متعه در حج 58
- آيا خليفه حق نقض احكام الهي را دارد؟ 60
- حكم شكار در حال احرام 64
- شكارهاي حلال و حرام دريائي و صحرائي در حال احرام 66
- حرمت كعبه بيت الحرام و تشريع مناسك آن 67
- روايات رسيده درباره صيد در حال احرام 70
- ماههاي قمري و اوقات عبادات و حج 71
- لغو رسوم جاهليت در حج 72
- تحريم مشركين از ورود به مسجدالحرام 73
- فصل پنجم :تشريع قبله 74
- فلسفه تشريع قبله از لحاظ عبادي و اجتماعي 81
و امر در جمله: «وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ اَبْوابِها،» امر مولوي و تكليفآور نيست بلكه امر ارشادي و نصيحت است، به اينكه خانهها را از در درآمدن بهتر است از اينكه از پشت و يا بام آن درآئي، براي اينكه آنهائي كه براي خانه در ساختهاند غرضي عقلائي در نظر گرفتهاند و آن اين است كه همه كساني كه با اين خانه سر و كار دارند از يك نقطه داخل و خارج شوند و اين رسمي است پسنديده كه مردم بر آن عادت دارند، دليل بر اينكه امر نامبرده مولوي نيست، اين است كه زمينه كلام تخطئه عادت زشتي است كه بدون هيچ دليل در بين مردمي پيدا شده، عادتي كه به جز از بين بردن يك عادت پسنديده و موافق با غرض عقلائي، دليل ديگري ندارد، در چنين زمينهاي سفارش به اينكه خانهها را از در درآييد، به بيش از هدايت و ارشاد به سوي طريقه صواب دلالتي ندارد و تكليفي
لغو رسوم جاهليت در حج (159)
نميآورد، بله داخل شدن در خانهها از پشت خانه و يا از بام به عنوان اينكه اين عمل جـزء ديـن است، بـدعت است و حرام.(1)
تحريم مشركين از ورود به مسجدالحرام
«يآاَيُّهَـا الَّـذينَ ءَامَنُوآا اِنَّـمَا الْمُشْـرِكُونَ نَـجَسٌ فَلا يَـقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْـحَرامَ بَـعْدَعـامِهِمْ هذا وَ اِنْ خِـفْتُمْ عَـيْلَةً فَـسَوْفَ يُـغْنيكُمُ الـلّهُ، مِـنْ فَـضْلِهآ اِنْ شآءَ اِنَّ اللّهَ عَـليـمٌ حَكيـمٌ،»
«اي كساني كه ايمان آوردهايد! مشركان نجسند و بعد از امسال ديگر نبايد به مسجدالحرام نزديك شوند و اگر از فقر ميترسيد زود باشد كه خدا اگر بخواهد از كرم خويش شما را توانگر كند كه خدا دانا و شايستهكار است.» (28 / توبه)
1- الـميــزان ج: 2، ص: 82.
(160) حج
اين آيه ورود مشركين را به مسجدالحرام ممنوع و تحريم كرده و فرموده بعد از امسال نبايد بهمسجدالحرام نزديكشوند و آنسال، سالنهم هجرتبود، همانسالي كه علي عليهالسلام سوره برائت را به مكه برد و طواف در اطراف خانه را در حال برهنگي و وارد شدن مشــركين را در مسجدالحرام ممنــوع اعــلام نمــود.
نهي از ورود مشركين به مسجدالحرام بحسب فهم عرفي امر به مؤمنين است، به اينكه نگذارند مشركين داخل مسجد شوند. و از اينكه حكم مورد آيه تعليل شده به اينكه چون مشركين نجسند، معلوم ميشود كه يك نوع پليدي براي مشركين و نوعي طهارت و نزاهت براي مسجدالحرام اعتبار كرده و اين اعتبار هرچه باشد غـير از مسألـه اجتناب از مـلاقات كـفار است با رطـوبت.