نیم نگاهی به حج صفحه 67

صلح تن دهد و حکم تنها از جانب خداست، و لذا علی- ع- و معاویه هر دو را کافر دانستند. در سال بعد، آنان در جنگی بنام «نهروان» علیه خلیفه اسلامی حضور یافته و علی- ع- بسیاری از آنان را در این جنگ به قتل رسانید و سرانجام خود بوسیله یکی از آنان به شهادت رسید.

خوارج خود را «شراة» به معنی فروشندگان می‌خواندند و این عنوان را از آنرو اختیار کردند که جان خویش را برای پاداش اخروی فدا می‌کردند. خوارج، علی- ع-، عثمان، معاویه و حکمین را کافر می‌دانستند. آنان می‌گفتند که خلیفه و جانشین پیامبر- ص- لازم نیست که از عرب و از قریش باشد وخلافت غیر عرب حتی موالی را هم جایز می‌دانستند به شرط آنکه او شخطی با تقوا و شمشیر زن و عادل باشد. بعضی از فرق ایشان در خلافت فرقی بین جنس زن و مرد نمی‌گذاشتند و امامت زنان را نیز جایز می‌دانستند. خوارج مرتکبین گناهان کبیره را کافر می‌شمردند و ریختن خونشان را مباح می‌دانستند و نکاح با زنان و دختران و فرقه‌هایی که از ایشان تبری می‌جستند را بعضی از فرق منشعب از آنان جایز و خروج با امامان خود را بر ضد کافران و منافقان واجب می‌دانند. خوارج دشمنان