سوگنامه فدک صفحه 11

و اوست که بر هر کار این عالم مقتدر و به تمام خلق جهان مهربان است» که مراد خداوند یاری کردن فاطمه دوستان و شیعیان خود را می‌باشد.

مرحوم علامه سید مرتضی فیروزآبادی در کتاب «فضایل الخمسه من الصحاح السته» از کتاب «الدر المنثور» جلال‌الدین سیوطی [25] در ذیل آیه‌ی شریفه‌ی (سبحان الذی أشری بعبده لیلا من المسجد الحرام الی المسجد القصی- الایه) [26] نقل می‌فرماید که:

و أخرج الطبرانی عن عایشه، قالت: قال رسول‌الله: «لما اشری بی الی السما ادخلت الجنه، فوقفت علی شجره من أشجار الجنه لم أر فی الجنه أحسن فیها، و لا أبیض ورقا، و لا أطیب ثمره، فتناولت ثمره من ثمرتها فأکلتها فصارت نطفه فی صلبی. فلما هبطت الی الارض واقعت خدیجه فحملت بفاطمه فاذا أنا اشتقت الی الریح الجنه شممت ریح فاطمه [27] ».

طبرانی از عایشه (دختر ابوبکر) روایت کرده است که رسول خدا فرمود: وقتی مرا به معراج بردند و داخل در بهشت شدم به درختی از درختان بهشت رسیدم که در بهشت درختی بهتر و سفید برگ‌تر و خوش طعم‌تر از میوه‌ی آن ندیدم، پس از میوه‌ی آن درخت خوردم که آن میوه در صلب به من نطفه گردید. هنگامی که به زمین آمدم با خدیجه هم بستر گشتم، پس او به فاطمه حامله گشت. من هرگاه مشتاق بوی بهشت می‌شوم فاطمه را می‌بویم.

و یا حاکم نیشابوری در کتاب خود به نام «المستدرک علی الصحیحین» [28] از سعد بن مالک روایت می‌کند که گفت:

قال رسول‌الله صلی الله علیه و آله «أتانی جبرئیل علیه‌السلام بسفر جله من الجنه، فاکلتها لیله اسری بی، فعلقت خدیجه بفاطمه فکنت اذا اشتقت الی رائحه الجنه