سوگنامه فدک صفحه 199

شرح و تفسیر خطبه‌ی فدکیه

متن خطبه فدکیه

این فصل و دو فصل دیگر را که برای فایده‌ی هر چه بیشتر افزودیم بر گرفته شده از

کتابمان به نام مسند فاطمه‌ی علیهاالسلام (صص 135- 165) می‌باشد.

(روی عبدالله بن الحسن علیه‌السلام بأسناده عن آبائهم علیهم‌السلام أنه لما أجمع أبوبکر علی منع فاطمه علیهاالسلام فدک، و بلغها ذلک، لاثت خمارها علی رأسها، و اشتملت بجبلبابها، و أقبلت فی لمه من حفدتها و نساء قومها، تطأ ذیولها، ما تخرم مشیتها مشیته رسول‌الله صلی الله علیه و آله، حتی دخلت علی أبی‌بکر و هو فی حشد من المهاجرین و الانصار و غیر هم فنیطت دونها ملاءه، فجلست، ثم أنت أنه اجهش القوم لها بالبکاء. فارتج المجلس. ثم أمهلت هنیه حتی اذا سکن نشینج القوم، و هدأت فورتهم، افتتحت الکلام بحمدالله و الثناء علیه و الصلاه علی رسول‌الله، فعاد القوم فی بکائهم، فلما أمسکوا عادت فی کلامها، فقالت علیهاالسلام:)

الحمدلله علی ما انعم، و له الشکر علی ما الهم، و الثناء بماقدم من عموم نعم ابتدأها و سبوغ آلاء اسداها، و تمام منن والاها، جم عن الاحصاء عددها، و نأی عن الجزاء امدها، و تفاوت عن الادراک ابدها، و ندبهم لا ستزادتها بالشکر لا تصالها، و استحمد الی الخلایق باجزالها، و ثنی بالندب الی امثالها.

و اشهد ان لااله الا الله وحده لا شریک له، کلمه جعل الاخلاص تأویلها، و ضمن