سوگنامه فدک صفحه 262

رفتم فراز آسمان تا یابم از جانان نشان

آمد ندا از لامکان آن یار کو؟ آن یار کو؟

در مسجد و در میکده هر جا که می‌بینم تویی

غیر از تو در کون و مکان دیار کو؟ دیار کو؟

منصور در دارفنا می‌زد انا الحق بر ملا

من حق مطلق می‌زنم آن دار کو؟ آن دار کو؟

و با لجمله، معنای تعبد انقیاد بی‌چون و چرا در برابر حق تعالی و گردن بر حکم او نهادن است و خواسته‌های او را در عمل پیاده کردن و زمان حال و مقال را در راه رضای او قرار دادن، پس با زبان حال بگو:

یا خالق البریه و یا واهب العطاء

یا رازق الخلائق و یا منجی الوری

باران رحمت و کرمت ما حی الذنوب

دریای رأفت و نعمت واسع العطاء

کس در خور ثنا و سزاوار حمد نیست

حمد و ثنا تراست لک الحمد و الثناء

کس را بقای سرمد و ملک ثنا نیست

ملک و بقا تو را است لک و الملک و البقاء

امر تو بی تغیر و حکم تو بی شریک

ملک تو بی‌زوال و بقای تو بی‌فناء

گر موت را دلیل، تویی بهتر از حیات

ور درد را طبیب، تویی خوشتر از دوا

ردی که از رضای تو خیزد به از قبول

فقری که اختیار تو باشد به از غنا