سوگنامه فدک صفحه 267

مردم. و نامبردار ساخت او را قبل از برگزیدن. و برگزید او را قبل از فرستادن او به سوی خلق. آنگاه که خلایق در عالم غیب پنهان و زیر پوشش هول و خوف محفوظ بودند و در ودای عدم و نیستی کنار هم قرار گرفته بودند؛ زیرا خداوند آگاه بود بر سرانجام امور، و محیط بود به حوادث آینده‌ی زمان، و آشنا بود به مواقع امور حادثات.

بعد از شهادت به واحنیت پروردگار و توصیف او به کمالات، و اینکه ذات پاک او از خلقت موجودات غرضی جز افاضه‌ی فیض نداشت و سایر مطالبی که گذشت، کلام خویش را به شهادت بر رسالت پدر بزرگوارش قرار داد؛ زیرا تحقق اسلام مبتنی بر این دو اصل است. پس پدر بزرگوارش را با عنوان رسالت معرفی فرمود و گفت: «شهادت می‌دهم بر رسالت پدرم» چنانکه خداوند در قرآن مجید می‌فرماید:

1- (و ارسلناک للناس رسولا و کفی بالله شهیدا [494] .

تو را به رسالت به سوی مردم فرستادیم و خدا به شهادت کافی است.

2- (انا ارسلناک بالحق بشیرا و نذیرا) [495] .

ما تو را سزاوار هستی، به رسالت فرستادیم، تا مژده دهی و بیم دهی.

3- (یا ایها النبی انا ارسلناک شاهدا و مبشرا و نذیرا) [496] .

ای پیامبر ما تو را گواه و مژده دهنده و بیم دهنده فرستاده‌ایم.

و بسیاری از این آیات دیگر... و در کلام آن حضرت «اختاره و انتجبه قیل أن أرسله» اشاره است به اینکه خداوند متعال حضرت رسول را قبل از خلقت و ایجاد در این عالم به سمت رسالت اختیار فرموده است. شاید حدیث شریف نبوی که فرمود:

«کنت نبیا و آدم بین الماء و الطین [497] .