سوگنامه فدک صفحه 414

علاوه بر این، در همین آیه‌ی مورد استدلال هم اشاره به این معنی فرموده که ترجمه آن گذشت. آیا شما مسلمین بعد از رحلت آن حضرت به عهد جاهلیت برگشته‌اید؟ و تصور کرده‌اید با مرگ پیامبر دین او هم مرده است؟ یا اینکه می‌گویید دین او باقی و پایدار است؟ اگر دین او را پایدار می‌دانید پس چرا با احکام دین مخالفت می‌ورزید؟ و اگر می‌گویید دین مرده است و به احد جاهلیت برگشته‌اید، پس به خدا ضرر نزده؛ بلکه خود به خسارت و زیان گرفتار شده‌اید. شما مسلمانان چگونه خود را مسلمان واقعی و پیرو رسول خدا می‌دانید در صورتی که راه و روش عهد جاهلیت را زنده کردید؟ مطابق میل خود در دین خدا حکم می‌کنید و حق مسلم دختر پیامبرتان را ضایع می‌سازید. شما انصار این ستمها را مشاهده می‌کنید و از مظلوم دفاع نمی‌کنید! آیا این برنامه که شما پیاده کردید،یعنی حق کشی و سکوت مرگبار دیگران در برابر ظالم رسم عهد جاهلیت است، یا رسم اسلام؟ مگر نه این است که اسلام دین عدل و عدالت و حامی مظلومین است، پس چطور شد؟

ماذا تقولون اذ قال النبی لکم

ماذا فعلتم و انتم آخر الامم

ایها بنی قیله

46) أیها بنی قیله! أاهضم تراث أبی و أنتم بمرأی منی و مسمع و منتدی و مجمع؟! تلبسکم الدعوه، و تشملکم الخبره، و أنتم ذو و العدد و العده، و الاداه و القوه، و عندکم السلاح و الجنه، توافیکم الدعوه فلا تحبیبون، و تأتیکم الصرخه فلا تغیثون، و أنتم موصوفون بالکفاح، معروفون بالخیر و الصلاح، و النجبه التی انتجبت، و الخیره التی انتجبت و الخیره، اختیرت!

«ایها»- به فتح الف و تنوین آخر- به معنای هیهات، یعنی دور است. «نبی قیله» دو قبیله اوس و خزرجند؛ زیرا انصار در مدینه از این دو قبیله بودند و «قیله»- به فتح قاف- اسم مادر آنها در زمان گذشته بود، قیله بنت کاهل. «اهضم»- به ضم همزه- مجهول «اهضم» به فتح آن است که شکستن معنا می‌دهد که همزه‌ی اول آن برای استنهام توبیخی است. «مرأی»- به فتح میم- محل رویت، «مسمع»- به فتح میم و سکون سین و فتح میم دوم- محل شنیدن، «منتدی»- به ضم میم