بسوی خدا می رویم با حج صفحه 126

زمین، فروغ ماه پیکره های سفید کاروان های توحید و صلح و امنیت و لبیک گویان حق جو را به چشم آسمانیان می آراید! تا با نظر قهر و خشم به ساکنان زمین ننگرد و جواب فرشتگان که در آغاز خلقت گفتند: (أَ تَجْعَلُ فِیها مَنْ یُفْسِدُ فِیها وَ یَسْفِکُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِکَ وَ نُقَدِّسُ لَکَ) اینک داده شود! فرشتگان که وجود بسیطشان جز برای تسبیح و حمد آفریده نشده، چه افتخاری بر آدمیان دارند؟! این موجود مختلف القوا و مرکب است که می تواند سپاهیان قوای مسلّح خود را مقهور ایمان گرداند و به جانور کوچکی چون شپش و کیک از چشم حق بنگرد که موجود خداست و حق حیات دارد، گرچه ضعیف و مزاحم است! اگر در زندگی عادی مرغ هوا و حیوان صحرا و ماهیان دریا را قربانی خود می نماید، از جنبه حیوانی و دنباله آن عالم است و همین موجب اشتباه شده و فلسفه تنازع در بقا را تا به سر حدّ انسان کشانده است و فیلسوف مآبانی سراسر جهان را روی اصل تنازع قرار داده و به خودخواهانی اجازه داده اند تا هر چه بتوانند قوی و مسلح گردند و ضعیف و خُرد و نابود نمایند!

این ها که نشیب و فراز بیابان را پر از غوغا کرده اند، جواب عملی به این فلسفه منحوس می دهند. این ها از نوع همین انسانند که همه اختلافات و امتیازات را دور ریخته و شخصیت حقیقی خود را از میان قوای مختلف، بارز ساخته اند، همه یک حقیقت را می جویند و همه یک سخن می گویند؛ نور ایمان زوایای تاریک دل ها را روشن نموده و از زبان ها و اعمالشان ساطع شده و محیط تاریک بدبینی و بداندیشی و