بسوی خدا می رویم با حج صفحه 135

بتوانیم در مکه چندی توقف کنیم، دسترسی به این آرزوها مشکل است!

از پشت بام به زیر آمدیم. در قمست غرب و شمال منزل ما، آخرین نقطه ارتفاع این کوه است و در دو سمت این کوه و دامنه های آن، خانه های کوچک سنگی است که دیوارهای کوتاهی دارد و مقابل این خانه ها، فضاهای کوچکی است که بزها و گوسفندها شب در آنجاها می خوابند و روزها این حیوانات میان کوچه ها آزاد می گردند. این بزها هم از آیات خلقتند؛ دست و پای بلند، بدن های لاغر، موهای ظریف و پستان های بزرگ مانند کیسه زیر شکمشان آویزان و پر از شیر است. کاغذ و کهنه می خورند و بیشتر دو قلو و سه قلو می زایند! دیدن این بزها دعای ابراهیم خلیل را به یاد می آورد، که هنگام بنای بیت، نگران خوراک و روزی ساکنین این سرزمین و پاسداران این خانه بود و می گفت:

«وَارزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ ...»

گویا این بزهای پربرکت، از موارد اجابت دعای ابراهیم اند!

این خانه های کوچک و ساده، نمونه خانه های قبل از اسلام و هنگام ظهور اسلام است؛ خانه هایی که اجداد رسول اکرم 9 و آن حضرت منزل داشته، شبیه به همین خانه ها بوده است!

ولی اطراف مسجدالحرام و قمست های مرکزی شهر مکه، خانه ها چندین طبقه ا ست که از سنگ های الوان ساخته شده و مانند برجی از میان کوه ها سربرآورده و عموماً از برق و آب بی بهره اند!

از منزل بیرون آمدیم و چند قدمی که به سمت گردنه رفتیم، به