بسوی خدا می رویم با حج صفحه 146

محمد است که پس از بیست سال زد و خورد بر ما دست یافت، همه را آزاد کرد! آن گاه خطبه ای خواند و آیه شریفه (یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناکُمْ ... إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکُمْ ...) را تلاوت کرد و فرمود:

افتخارات همه از بین رفت، لا فَخْرَ لِعَرَبِیٍّ عَلی عَجَمِیّ وَ لا لِعَجَمِیٍّ عَلی عَرَبیِّ الّا بِالتّقْوی تمام افتخارات و خون ها و اموال جاهلیت زیر قدم من ....!

ما هم که امروز از نقاط مختلف آمده ایم و همه یکرنگ شده ایم، به حکم همان محمد 9 است که آن روز در اینجا این سخنان را ایراد فرمود!

حجرالأسود، دست راست خدا برای بیعت

متوجه جمعیت انبوه شدم که در میان آفتاب با شور و عشق، اطراف خانه می گردند و تضرّع می کنند: چشم های واردین و طواف کنندگان به یک نقطه بیشتر متوجه است و اجتماع و شور در آنجا افزون است. آن نقطه رکنی است که حجرالاسود در آن است.

این سنگ سیاه که متلاشی شده و شاید پنجاه تکه است و به وسیله فلز به هم چسبیده و در میان قاب نقره در رکن قرار گرفته، چه اقبال بلندی داشته! در هر سال هزارها نفر باید یا آن را ببوسند یا با آن مصافحه کنند!

از زمان ابراهیم که آن را نصب نموده، همین طور مورد احترام و تعظیم است. قبائل و سران عرب و قریش پس از خرابی بیت و تجدید