بسوی خدا می رویم با حج صفحه 148

هیچ هوسی را برنینگیزد، فقط توجه به خدا بر گردد و از اینجا محور حیات بگردد و طواف شروع شود؛ از هوس ها و شهوات روگرداندن، همان به خدای رو آوردن است (فَأَیْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّه) (بقره: 115)

بسکه هست از همه سو وز همه رو راه به تو به تو برگردد اگر راهروی برگردد

طواف از همین جا شروع می شود. کشش جاذبه شهوات و تصمیم به دفن آن و تقویت جاذبه حق، حرکت طواف را ایجاد می کند. چنان که دو قدرت جاذبه و دافعه مدارات بزرگ را پدید آورده!

فرموده اند: دست خداست با آن مصافحه کن، اگر توانستی ببوس، اگر نتوانستی به آن دست رسان، و اگر نتوانستی به سوی آن اشاره کن و بگو:

«أمانَتی أدّیتُها وَ میثاقی تَعاهَدْتُهُ لِیَشْهَدَ لی بِالمُؤافات ...»

ما هم که در سایه ایوان مسجد نشسته و به هزاران طواف کننده می نگریم، می خواهیم برویم و تجدید عهد با دست خدا کنیم و در زمره طائفان قرار گیریم. آفتاب سوزان از بالای سر، و سنگ ها و شن های داغ از زیر پا تصمیم را سست می نماید و وظیفه را سخت می نمایاند. انسان با هر وظیفه کوچک و بزرگ که روبه رو شود، چنین مشکلاتی در سر راه خودنمایی می کند ولی با تصمیم چند قدم که پیش رفت، می نگرد که بیشتر نمایش وهم و شیطان بوده! رفقا برخیزید تا تجدید عهد نماییم و به منزل برگردیم: