بسوی خدا می رویم با حج صفحه 192

این مناسک و عبادات، قوای درونی را با هم رشد می دهد و اگر به آفات و موانعی برنخورد افرادی برومند و رشید بار می آورد که سرچشمه خیرات برای امت خود خواهند شد.

از دعاهایی که در وقوف به مشعر وارد است، این دعاست:

«أللّهُمّ انِّی أَسْئَلُکَ أَنْ تَجْمَعَ لی فیها جَوامِعَ الْخَیْر، أَللّهُمَ لا تُؤیسْنی مِنَ الْخَیْرِ الَّذی سَئَلْتُکَ أَنْ تَجْمَعَهُ لی فی قَلْبی، ثُمَّ أطْلُبُ مِنْکَ أَنْ تَعْرفَنی ما عَرَفْتُ أَولِیائک فی مَنْزَلی هذا وَ أنْ تَقینی جَوامِعَ الشَّرِّ.»

به سوی منا

فلق صبح، تحویل شب را به روز اعلام نمود. بانگ اذان از دل وادی مشعر برخاست. در اینجا بانگ اذان، فرمان بیداری، هشیاری، به صف درآمدن یا کوچ نمودن است. پس از نماز، صفوف به حرکت آمدند. ما منتظر آفتاب بودیم، همینکه آفتاب بر قلّه کوه رخ نشان داد، فرمان حرکت (برای ما) است.

خیز شتربان! که دمید آفتاب

وقت رحیل است نه هنگام خواب ت تا نگری از همه وامانده ای قافله رفته است و تو جا مانده ای هر که از این قافله غافل شود همچو من دلشده بی دل شود سراسر بیابان، از سواره پیاده و شتر و گاو و گوسفند موج می زند، همه به سمت منا در حرکتند؛ منا مانند عرفات و مشعر بیابان خالی نیست. در طول دو دیواره کوه و اطراف آن، خانه ها و دکانها ساخته شده که در ایام حج این خانه ها را به حجاج اجاره می دهند ولی