بسوی خدا می رویم با حج صفحه 224

هر جا خیر و کمال و محبت و رحمت و حساب و میزان و علم و قانون است، نام و سخن و اراده این شخصیت عظیم در آنجا هست! خود و میلیونها مثل خود را می نگرم؛ آنچه از مشکلات زندگی که آسان شده و قلبی که مطمئن گردیده و راهی که به سوی حق برایم روشن شده و وظایفی که برایم واضح گردیده، خلاصه تمام شخصیت روحی و فکری و اخلاقی ام را از پرتو تعلیمات بزرگ صاحب این قبر می دانم. چطور در برابرش خود را نبازم و عظمتش سراپای وجودم را احاطه ننماید و چهره ام را به ضریحش نسایم؟! هر چه دارم از اوست.

به یاد زحماتی که در راه رستگاری خلق کشید و شکنجه هایی که از مردم نادان دید. محبت سرشاری که به دوست و دشمن داشت وصیت های سراسر محبتی که هنگام مرگش فرمود و درخواست آمرزشی که برای گناهکاران از پروردگار می نمود افتادم! بدنم می لرزد. اشکم جاری است. با چه زبان شکرگزاری کنم و با چه بیان قدر زحماتش را بیان کنم:

«السَّلامُ عَلَیْکَ یا رَسُولَ الله، السَّلامُ عَلَیْکَ یا نَبِیَّ الله، السّلامُ عَلَیْکَ یا خاتَمَ النَّبِیِّین، أَشْهَدُ انَّکَ قَدْ بَلَّغْتَ الرِّسالَهَ وَ أَقَمْتَ الصَّلوهَ وَ آتَیْتَ الزَّکوهَ وَ امَرْتَ بِالْمَعْرُوف ...»

پس از نماز مغرب و عشا به منزل برگشتیم و صبح برای زیارت ائمه و بزرگانی که در بقیعند رفتیم.

بقیع مدفن اولیای خدا

بقیع قبرستانی است در شمال شرقی مدینه که طرف غرب و