بسوی خدا می رویم با حج صفحه 234

غارت می کردند، برای نام نیک و جبران زشتی ها، هدیه ای از نفائس و جواهرات، برای مسجد نبوی؛ مثل دیگر مساجد و مشاهد می فرستادند و چند بار هم نفائس پرارزش و گران بها را خودشان دزدیدند!

کار به اینجا رسید امروز که در مسجد نبوی نشسته ایم و باید مسلمانان درس توحید و ایمان از این محل بگیرند، عده آی مبهوت تجملات و قندیلها هستند! هر امام و امامزاده که گنبد طلا و فرشها و اساس و ساختمان پربها داشته باشد بیشتر مورد توجه است. آیا این اشتباه از این جهت است که اکثر مردم عوامند؟ مگر مسلمانان نخستین درس خوانده بودند؟!

این از همان جهت است که پادشاهان و زورمندان باری پوشاندن اعمال خود همیشه می کوشند تا مراکز عبادت و عبرت را از معنا و حقیقت خود خارج کنند، همین توجه به صور و ظواهر است که چشم حقیقت بین را از مسلمانان گرفته است؛ عالم دین را از لباس گشاد و عمامه بزرگ می شناسند. زهد و عرفان را زیر سبیل کلفت می نگرند. قدرت اداره و مملکت داری سلاطین را با کاخ و تشریفات اشتباه می گیرند ...

اگر همان مسجد و حجرات ساده و بی آلایش رسول اکرم- ص- امروز بود، مسلمانهایی که اینجا جمع بودند روح و فکر دیگری داشتند و سرمایه ها و افکار دیگری ا خود می بردند.

خاورشناسها و دنیا گردان، عوض آن که شماره ستونها و ارزش