بسوی خدا می رویم با حج صفحه 235

قندیلها و اهمیت فنی ساختمان را وصف نمایند، از این محل مظاهر کامل توحید و طهارت و قدرت را برای دنیا سوغات می فرستادند. این تجملات و فنون را بتکده ها و کنیسه ها و کاخهای سلاطین به خود آراسته اند. آنها چون از مغز و معنا و ایمان نافذ تهی اند، باید ظاهر را در نظر عوام، که معنا و ظاهر را زود اشتباه می نمایند، هر چه بیشتر آراسته کنند.

آن مسجد ساده ای که مردانی تربیت نمود که با چکمه روی فرشهای سلاطین عار داشتند راه بروند و با نوک شمشیر و پا، فرشهای گرانبها را با بی اعتنایی جمع می کردند و آن خانه ای که پیامبر اکرم و داماد و دختر و فرزندانش زیر یک عبا خفتند و آیه تطهیر نازل شد، باید حسابش از هیاکل و کاخهای پوک و پوشالی جدا باشد!

پروردگارا! زمانی می رسد که مسلمانان به ذخایر معنویِ خود پی ببرند؟! این افراط و تفریط و عکس العمل، که جمعی مسلمان صورت قبر را بدعت بدانند و جمعی معابد و مساجد و مشاهد را محل افتخارات در زینت و فرش و جواهرات قرار دهند! کی از میان می رود؟!

*** ظهر شد، بانگ اذان از مناره مسجدالنبی برخاست. صفوف جماعت بسته شد. متوجه شدم این حقیقت زنده را ظواهر فریبنده نمی پوشاند، فضا همان فضاست. گویا بانگ بلال به گوش می رسد. صفوف جماعت مسلمانان با پیامبر اکرمند. عده زیادی مثل همان