بسوی خدا می رویم با حج صفحه 236

صفوف زیر آفتاب و روی شن های فضای باز مسجد ایستاده اند. دیوارها و ظرافت کاریها و زخرفه ها از نظرها محو شد. فقط عظمت حق است؛ الله اکبر!

این صفوف متصل است به صفوف میلیونها مردمی که در این مجسد و در همه مساجد و مشاهد نماز خوانده و می خوانند و روی همه به سوی کعبه است که اوضاع زمیان و اطوار روحی و سیاسی در آن تصرف ننمده و وضع ساده و بی الایش آن را، که برای توجه به توحید است، دستهای سیاستمداران و دنیا پرستان تغییر نداده است.

مسجد قُبا

هنگام عصر از منزل بیرون آمده ماشینی کرایه کردیم که مار ا به مسجد قُبا و احد ببرد. اوّل به طرف جنوب مدینه، از کنار نخلستانها و نهرها عبور داد. بیش از یک فرسخ از مدینه دور شدیم. در فضایی که یک طرف مسجد است و طرف دیگر چاهی است که بالای آن قبه ای است، ایستاد. طرف راست، درب ورودی مسجد، مسقّف است و حصیرهای پاکیزه گسترده شده. محراب آن می گویند محل زانو زدن شتر پیامبر- ص- است.

آنگاه که وارد قبا شدیم مسجد باز و دیوارهای آن محکم و بلند است. بالای دیوار آن نام صحابه و اهل بیت، به ترتیب روی کاشی نوشته شده است. این نخستین مسجدی است که پس از کعبه ساخته شد.