در دامنه آن قبر حمزه و دیگر شهدای احد است که از هم متمایز نیست.
در ناحیه شرقی قبور شهدا، مساجدی است. پس از واقعه احد در اینجا مسجد و خانه هایی ساخته شد که بعضی از ائمه- علیهم السلام- و مسلمانان، شبهای جمعه برای زیارت این قبور به اینجا می آمدند.
امروزه خانه های تاریخی مانند قبور خراب است و مسجد هم رو به خرابی است. با دوربین اطراف و نواحی احد را تماشا می کنم. شخص مطلعی نیست که مواضع را از او بپرسیم. به نظر می رسد، آن دهانه شکافی که در طرف شمال شرقی کوه است و امروز به صورت دره ای است محل کمانداران بوده که بی صبری و اشتباه آنها وضع میدان جنگ را تغییر داد.
یک سال پس از جنگ بدر است که سران قریش در آن کشته شدند. در این یک سال که قریش از جهت ابزار، وسائل و روحیه خود را آماده می نمود، با تمام وسایل به سوی مدینه حرکت کرد.
سپاه قریش از طرف غرب به سوی شمال مدینه پیچیده اند که میدان برای جنگ باز باشد. رسول اکرم- ص- با مسلمانان مشورت نمود، در مشورت، اکثریت جوانان و مسلمانان پرشور، به خلاف میل رسول خدا رأی دادند که از مدینه خارج شوند.
روز جمعه پس از نماز و خطابه جمعه و فرمان بسیج، هزار نفر مردان زبده بیرون آمدند. عبدالله ابی سلول بهانه جویی کرد و با سیصد نفر از میان راه برگشت و هفتصد نفر پا بر جا ماندند! رسول خدا- ص- خود سربازانش را سان دید و کوتاه قدان و جوانان کمتر از هیجده سال