بسوی خدا می رویم با حج صفحه 261

موقع دعا است، چه دعا کنم؟ آرزوهای شخصی و مادی که مورد توجه باشد ندارم و برضا و خواست خداوند تسلیمم. آرزوی رشد و سعادت مسلمانان را دارم. دلم می خواهد همه به حقایق و عظمت دین مقدسشان پی برند و از اختلاف و شقاق، که نتیجه جهل است، برهند و با این سرمایه و قدرت عظیم دینی که دارند دنیا را از پلیدی و خونخواری و ناامنی برهانند.

بیشتر دعاهایم در مظان استجابت نخست برای عموم مسلمانان بوده، آنگاه برای رهایی ایران از چنگال بیگانگان و از پراکندگی و پستی ها و آلودگیهای اخلاقی و اعمال زشت که حیات مادی و معنوی عمومی را تهدید می نماید. آنچه درباره خود می خواهم فراهم شدن وسیله تربیت اولاد و رشد و ایمان و صلاحیت آنهاست. آنچه از آن پیوسته نگران بودم داشتن اولاد زیاد بود ولی تقدیر، که از اراده و تدبیر بیرون است، به عکس بود. از پذیرایی و روزی اندیشه نداشتم چون پذیرایی و نگهداری اولاد خود وظیفه و عبادت، و روزی با خداوند حکیم است. ولی محیط ایران موجب نگرانی است. نخست باید زمین مساعد تهیه کرد آن وقت بذر را کشت نمود؛ زیرا ریختن بذر در محیط عفونی و لجنزار، بذر را از میان می برد و بر تعفن می افزاید!

محیط فرهنگ و ادارات و ظواهر اجتماع سراسر گندزده شده و این پستی ها و بی عفتی ها و نادانیها، روح های حساس را همواره زجر می دهد. این حکومت های خوب و بدنسبی، شعور ادارک اسرار تربیت و فهم محیط صلاح را ندارند؛ چون خود از میان همین لجنزارها