بسوی خدا می رویم با حج صفحه 68

(الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی هَدانا لِهذا وَ ما کُنَّا لِنَهْتَدِیَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ، سُبْحانَ الَّذِی سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما کُنَّا لَهُ مُقْرِنِینَ)

* هنگام حرکت و وداع بگوید:

«اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْتَوْدِعُکَ نَفْسی وَ مَالِی وَ ذُرِّیَّتِی وَ دُنْیَایَ وَ آخِرَتی وَ امانَتی وَ خاتِمه عَمَلی.»

* در هر فرود آمدن و سوار شدن و فراز و نشیب تکبیر و تسبیح و تهلیل بگوید.

* قصد قربت در هر عبادتی، روحِ عمل است و هر چه بیشتر و خالص تر شود عمل زنده تر و آثارش بیشتر است و اگر قصد قربت نبود عمل باطل و زحمت بیهوده است. چون قضاء و تکرار عمل حج دشوار است و بسا در مدت عمر بیش از یک بار نصیب نشود، باید پیوسته مراقب نیّت بود.

پیش از رسیدن به مواقیت و شروع عمل، بهتر است که حاجی وظایف و مناسک و مسائل مورد ابتلا را به خوبی بداند. اگر خود می تواند از روی کتاب های مناسک و اگر نمی تواند به وسیله عالمی یاد گیرد تا هنگام شروع، توجه بیشتر و سرگردانی کمتر باشد و مسائل احتیاطی را آن طور بداند و عمل نماید که موجب بی احتیاطی نشود، چون احتیاط در حفظ جان و آبروی مسلمان از هر احتیاطی شدیدتر است.

آداب سفر حج از زبان غزالی

مرحوم غزالی گوید:

ترتیب اعمال ظاهری از آغاز حرکت تا بازگشت، ده