بسوی خدا می رویم با حج صفحه 97

این خاطرات، مرا از توجه و دقت در وضع طبیعی و جغرافیایی باز می داشت. پرده ای روی آن کشیدم و با دوربین نظامیِ آقای سرهنگ، مناظر دور و نزدیک و شهرهای ساحلی لبنان را تماشا می کردم؛ جاده از میان باغ های وسیع و عمارات چند طبقه قسمت کوهستانی بیروت عبور می کند، آن تأثرات و وحشتی که از دیدن کاخ های شمیران برایم پیش می آمد، در اینجا نبود. خود تعجب می کردم چرا هر وقت از تهران به شمیران می رفتم، این کاخ ها که در میان باغ ها و بالای تپه ها، با سنگ ها و آجرهای الوان ساخته شده، برایم موحش بود! عوض خوشحالی از پیشرفت عمران و آبادی متأثر و اندوهناک می شدم! متوجه شدم که در ایران بیشتر کاخ نشینان را از دور و نزدیک می شناسم و می دانم چگونه این ساختمان ها بر استخوان های فرسوده بینوایان برپا شده و با دیدن آن ها مقایسه با زندگی مردم جنوب تهران و مردم پریشان دهات و ولایات به خاطرم می آید. می دانم که در میان این کاخ ها چه مغزهای کم شعور و اعمال زشتی وجود دارد! ولی در بیروت همان ظواهر را می بینم. نه صاحبان کاخ ها را می شناسم نه با اخلاق آنان و زندگی عموم مردم آشنایم. این است که فقط جمال طبیعت را می نگرم که با صنعت آمیخته شده است.

قرنطینه بیروت

این خاطرات و مناظر به سرعت گذشت و خوب شد که زود گذشت! وارد بیروت شدیم. کجا منزل گزینیم؟ مهمان خانه های بیروت