حج صفحه 125

حیات و شب برات، شب هجرت و شب برائت، شب آغاز و شب انجام، شب وحی، شب پیام، شب کوشش و شب اراده، شب تصمیم و شب تسلیم، شب آماده و شب پیروزی، شب ثمر و شب حضر، شب غوغا و شب فریاد، شب بیداری و شب خاموشی، شب عشق و شب قیامت، شب عقل و شب سلامت، شب گفتن و شب شنیدن، شب تابان، شب رخشان، شب آرزو، شب آرمان، شب دل و شب میزان است.

شبی است که باید «انتخاب» کرد، از زمین «پست» خاکی دل برید و به وسیع‌ترین پهنه‌های معنویت «عروج» کرد. شب مشعر شبی است که همراه با «ایمان» الهی «امید» در قلب انسانی نفوذ می‌کند و آنگاه با همان «امید» و «آرمان» باید به «جهاد» پرداخت.

شب محشر، شب اکبر، شب وعد، شب وعید، شب سعد و شب سعید، شب حل و شب حرم، شب تحیّت، شب سلام، شب امان، و شب زمان، شب خالق و شب مخلوق، شب حلق و شب تقصیر، شب ذکر و شب فکر، شب حمد، شب شکر، شب فاتحین و شب وارثین، شب مقصود و شب مطلوب، شب انبیاء شب اوصیاء، شب عرب و شب عجم، شب جود و شب کرم، شب وتر و شب فرد، شب غالب، شب مغلوب، شب صبر و شب استقامت، شب اسرار، شب احرار، شب میعاد، شب موعود، شب مسعود و شب مولود، شب مشکور، شب شعور و شب مشعر، شب اول، شب آخر، شب کعبه، شب منی، شب سعی و شب صفا.