- دیباچه 1
- مقدمه 3
- اشاره 6
- فصل اوّل تعاون و همیاری در حج و آموزههای دینی 6
- تعاون و همیاری در حج 7
- اشاره 8
- تعاون در آموزههای دینی اسلام 8
- ١. دستور مستقیم قرآنی 9
- ٢. دستور غیر مستقیم قرآنی 13
- ٣. گفتار معصومین 14
- 4. رفتار معصومین (علیهم السلام) 16
- اشاره 20
- ١. تعاون و همیاری با همسفرها 20
- فصل دوم زمینهها و جلوههای تعاون و همیاری در حج و زیارت 20
- اشاره 20
- الف) همفکری و همراهی با همسفران 21
- ب) نینداختن مسئولیت به دوش دیگران 22
- ج) تحمّل ناسازگاریها 23
- د) کمک به زائران بیمار و سالمند 24
- ه) مراقبت از اموال همسفران 26
- و) کمک به فراگیری اعمال و عبادت همسفران 27
- ز) استفاده بهینه از امکانات سفر 28
- ح) رفع مشکلات مالی همسفران 29
- ط) همکاری در حفظ اسرار و لغزشهای یکدیگر 31
- اشاره 32
- ٢. همکاری با مسئولان کاروان 32
- الف) حضور به موقع در جلسات آموزشی و توجیهی 33
- ب) همکاری در اجرای برنامهها 33
- د) انجام وظایف محوّله 34
- ج) هماهنگی با مسئولان کاروان برای رفتن به مکانهای مذهبی و تاریخی 34
- اشاره 35
- ٣. همکاری با مسئولان هتل و خدمه 35
- الف) حضور به موقع در برنامۀ غذایی 35
- ب) کمک به خدمه در منا و عرفات 36
- ج) یاری مسئولان و خدمۀ هتل در برنامههای مناسبتی 36
- ه) احترام به خدمه و انتظار از آنان در حد توان 37
- د) پرهیز از ذخیرهسازی مواد غذایی 37
- و) کنترل و مراقبت از فرزندان و سالمندان 38
- الف) کمک به حل مشکلات آنان در حد امکان 39
- 4. تعاون با زائران دیگر کشورها 39
- اشاره 39
- ب) مراعات زائران در آمد و شد و انجام مناسک 40
- 5. یاریرسانی مذهب با اعمال شایسته 42
- فصل سوم آثار همیاری و تعاون در حج و زیارت 44
- ١. تسهیل و تسریع انجام امور 44
- اشاره 44
- ٢. ایجاد محبت و نوعدوستی 45
- ٣. برخورداری از پاداش الهی 46
- 4-بهترین استفاده از فرصت حج و عمره 47
- 5. تقویت روحیۀ مسئولیتپذیری در جامعه 48
- 6. ترویج روحیۀ خیر و نیکی با رفع مشکلات همدیگر 49
- ٧. ایجاد خاطرهای خوش از سفر 49
- ٨. امیدواری به دریافت کمک 50
- ٩. یافتن دوستان جدید 51
- اشاره 52
- ١. تنگنظری 52
- فصل چهارم موانع گسترش فرهنگ تعاون در حج و زیارت 52
- ٢. تکبرّ بیجا 53
- ٣. فخرفروشی 54
- 4. راحتطلبی 55
- 5. ندانستن آداب سفر 57
- 6. بیتفاوتی 58
- ٧. امتیازطلبی خواص 59
- ٨. بیبرنامگی مسئولان 62
- فصل پنجم راهکارهای گسترش فرهنگ تعاون در حج و زیارت 63
- ١. آموزش فرهنگ تعاون 63
- اشاره 63
- ٢. بهرهگیری از کارشناسان رشتۀ تعاون 64
- ٣. تحریک وجدان اخلاقی و مذهبی زائران 65
- 4. توجه به اصل تعاون و همیاری توسط مدیران و مسئولان کاروانها 66
- 5. تهیۀ بستههای فرهنگی مناسب درباره تعاون و همیاری 67
- نتیجهگیری پایانی 68
- کتابنامه 70
خاطرهها مربوط به لغزشهای برخی دیگر باشد. اگرچه در طول سفر، فرد مسلمان میتواند با تذکر، فرد خطاکار را ارشاد کند، اما پس از طی دوره سفر، حق ندارند خطاها را برای دیگران بازگو کند؛ زیرا همسفران باید در حفظ اسرار هم کوشا باشند. هر کس به دنبال کشف اسرار و خطاهای دیگران باشد، ایشان را به درگیری و مقابله دعوت کرده است و این، با فلسفه اسلام و حج که مسلمانان را به وحدت و نیکی دعوت میکند، سازگار نیست. از سوی دیگر از نشانههای جوانمردی در سفر، حفظ اسرار همسفران است؛ چنانکه امام صادق (ع) میفرماید:
مِنَ الْمُرُوءَةِ فِی السَّفَرِ. . . کِتْمَانُکَ عَلَی الْقَوْمِ أَمْرَهُمْ بَعْدَ مُفَارَقَتِکَ إِیَّاهُم.(1)
از نشانههای مردانگی در سفر. . . پنهانکردن اسرار و عیوب همسفران پس از جدا شدن از آنهاست.
٢. همکاری با مسئولان کاروان
اشاره
شایسته است زائران گرامی با مسئولان کاروانها نهایت همکاری را داشته باشند؛ جلوههای این همکاری میتواند، در موارد زیر نمود پیدا کند.
1- مکارم الاخلاق، ص٢۵۴.